Αρχείο για Διαγωνισμοί

Ο Λεβ Βιγκότσκι (1896 – 1934) για τη μάθηση

Η θεωρία του Vygotsky.

Κοινωνικός κονστρουκτιβισμός

Ο Lev Vygotsky, στα χρόνια του ΄30, δίνει έμφαση στην επίδραση που ασκούν τα πολιτισμικά και κοινωνικά περιβάλλοντα στη μάθηση και υποστηρίζει την ανακαλυπτική μάθηση. Αυτή η προσέγγιση τοποθετεί το διδάσκοντα σε ένα ενεργό ρόλο ενώ συγχρόνως οι μαθητές αναπτύσσουν τις νοητικές τους ικανότητες φυσικά, μέσα από ποικίλα μονοπάτια της ανακάλυψης.

Τρία θέματα ενοποιούν την, μάλλον πολύπλοκη, θεωρία του Vygotsky. Το πρώτο είναι η σπουδαιότητα της πολιτισμικής παράδοσης, το δεύτερο είναι ο κεντρικός ρόλος της γλώσσας και το τρίτο είναι αυτό που ο Vygotsky ονομάζει «ζώνη επικείμενης ανάπτυξης».

Τρεις βασικές υποθέσεις του Vygotsky:

1.     Το κοινωνικό περιβάλλον

Η κοινότητα θέτει ένα κεντρικό ρόλο.Οι άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος του μαθητή επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο που αυτός βλέπει τον κόσμο.

2.     Εργαλεία για γνωστική ανάπτυξη

Το είδος και η ποιότητα αυτών των εργαλείων καθορίζεται από τον τύπο και το ρυθμό της ανάπτυξης. Τα εργαλεία δυνατόν να περιλαμβάνουν: σπουδαίους ενήλικες για το μαθητή, γλώσσα, πολιτισμική παράδοση

3.     Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης (zone of proximental development)

Σύμφωνα με τη θεωρία του Vygotsky οι δεξιότητες για την επίλυση προβλημάτων μπορούν να τοποθετηθούν σε τρεις κατηγορίες ως εξής: α) αυτές που εκτελούνται ανεξάρτητα από το μαθητή β) αυτές που δεν μπορούν να εκτελεστούν ούτε με βοήθεια γ) αυτές που ανήκουν μεταξύ των δύο, δηλαδή τα έργα που μπορούν να εκτελεσθούν με βοήθεια.

Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης

Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης ενός μαθητή είναι η απόσταση μεταξύ του πραγματικού αναπτυξιακού επιπέδου, όπως καθορίζεται από ανεξάρτητη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων και του επιπέδου της δυναμικής, όπως καθορίζεται μέσω της επίλυσης των προβλημάτων κάτω από την καθοδήγηση ενός ενήλικα ή σε συνεργασία με πιο ικανoύς συμμαθητές του.

Το πραγματικό αναπτυξιακό επίπεδο ενός παιδιού υποδηλώνει το επίπεδο νοητικής ανάπτυξης σε μια ορισμένη χρονική περίοδο. Υποδηλώνει τις λειτουργίες που έχουν ωριμάσει στο παιδί. Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης καθορίζει λειτουργίες που δεν έχουν ωριμάσει ακόμα αλλά βρίσκονται στη διαδικασία της ωρίμανσης και ανάπτυξης. Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης μας επιτρέπει να σκιαγραφήσουμε το άμεσο μέλλον του παιδιού και τη συνολική δυναμική κατάσταση της ανάπτυξής του. Η εμπειρία δείχνει ότι το παιδί με την ευρύτερη ζώνη επικείμενης ανάπτυξης έχει καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο (Hanfmann, 1969). Παραδείγματος χάρη, δύο παιδιά ηλικίας δέκα ετών απαντούν και τα δύο στις ίδιες ερωτήσεις, τις οποίες μπορούν να απαντήσουν κατά μέσο όρο τα παιδιά αυτής της ηλικίας. Όταν όμως ένα από τα παιδιά αφού καθοδηγηθεί κατάλληλα απαντά επιτυχώς σε ερωτήσεις που το άλλο δεν μπορεί να απαντήσει, μπορούμε να πούμε τότε ότι η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης του παιδιού αυτού είναι μεγαλύτερη από του άλλου.

Αρχές του Vygotsky για τη μάθηση

Η μάθηση και η ανάπτυξη είναι μια κοινωνική και συνεργατική δραστηριότητα που δεν μπορεί να διδαχθεί. Εξαρτάται από το μαθητή να οικοδομήσει τη δική του κατανόηση στο μυαλό του. Σε αυτή τη διαδικασία ο δάσκαλος ενεργεί ως διευκολυντής της μάθησης.

Η ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σχεδιασμό των κατάλληλων καταστάσεων κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται στο μαθητή η απαραίτητη υποστήριξη για τη μέγιστη μάθηση.

Όταν προσφερθούν οι κατάλληλες καταστάσεις, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η μάθηση θα πρέπει να επιτευχθεί σε πλαίσια που έχουν νόημα, κατά προτίμηση σε εκείνο το πλαίσιο στο οποίο η μάθηση μπορεί να εφαρμοστεί.

Εμπειρίες εξωσχολικές πρέπει να συσχετιστούν με τις σχολικές εμπειρίες. Εικόνες, προσωπικές ιστορίες, στιγμιότυπα ειδήσεων, που ενσωματώνονται στις δραστηριότητες, παρέχουν στους μαθητές την αίσθηση της ύπαρξής τους μεταξύ της κοινότητας και της μάθησης.

Το σχόλιο σας »

Μαθητοκεντρικές αρχές διδασκαλίας και μάθησης

Για τη Σοφία που μου το ζήτησε αλλά και για τα άλλα παιδιά που ετοιμάζονται για το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ

Ένα πλαίσιο για τον επανασχεδιασμό και την αναδιάρθρωση του σχολείου.

Από την αναθεωρημένη έκδοση που εκπονήθηκε από την ομάδα εργασίας του Συμβουλίου Εκπαιδευτικών Θεμάτων της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρίας.

Η ανάπτυξη κάθε μιας από τις παρακάτω αρχές συντέθηκε με βάση συζητήσεις ειδικών, από διαφορετικές ερευνητικές αντιλήψεις, πάνω στην έρευνα που θεμελιώνει κάθε αρχή.

ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ-ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

1. H φύση της μεθόδου της μάθησης

Η μάθηση σύνθετης ύλης είναι αποτελεσματικότερη όταν χρησιμοποιείται μια μέθοδος που σκοπεύει να δομήσουν οι μαθητές βασικές έννοιες στηριγμένοι σε πληροφορίες και εμπειρία.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι μάθησης, για παράδειγμα η μηχανική μάθηση και η μάθηση που περιλαμβάνει την παραγωγή γνώσεων, οι γνωστικές δεξιότητες και οι στρατηγικές μάθησης.

Η μάθηση στα σχολεία πρέπει να δίνει έμφαση στη χρήση σκόπιμων μεθόδων, που οι μαθητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να οικοδομήσουν μια έννοια βασιζόμενοι σε πληροφορίες, σε εμπειρίες και σε δικές τους σκέψεις και πιστεύω. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές που πετυχαίνουν είναι δραστήριοι, καθοδηγούμενοι από καθορισμένους στόχους, θέτουν τους δικούς τους ρυθμούς και λαμβάνουν προσωπική ευθύνη για τη συμμετοχή στη δική τους μάθηση. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη συνέχεια επικεντρώνονται σε αυτού του είδους τη μάθηση.

2. Σκοποί των μεθόδων της μάθησης

Ο μαθητής που πετυχαίνει με την πάροδο του χρόνου, με υποστήριξη και καθοδήγηση από τον εκπαιδευτικό θα μπορέσει να δημιουργήσει βαρυσήμαντες, συναφείς και αλληλένδετες γνωστικές αναπαραστάσεις.

Η στρατηγική φύση της μάθησης απαιτεί από τους μαθητές να κατευθύνονται προς ορισμένο σκοπό. Οι μαθητές, για να οικοδομήσουν χρήσιμες γνωστικές αναπαραστάσεις και να αποκτήσουν τις στρατηγικές σκέψης και μάθησης που είναι αναγκαίες για συνεχή πετυχημένη μάθηση σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, πρέπει να παράγουν και να επιδιώκουν σχετικούς προσωπικούς σκοπούς.

Αρχικά, οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι των μαθητών μπορεί να έχουν κάποια σκοτεινά σημεία, αλλά με την πάροδο του χρόνου, οι μαθητές μπορούν να τους ξεκαθαρίσουν, καλύπτοντας τα κενά, αναλύοντας τις ασυνέπειες και εμβαθύνοντας στην ύλη, για να επιτύχουν τελικά πιο μακροπρόθεσμους στόχους. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να δημιουργήσουν βαρυσήμαντους στόχους μάθησης που να είναι συνεπείς με τις προσωπικές, εκπαιδευτικές φιλοδοξίες και ενδιαφέροντα.

3. Η «κατασκευή» της γνώσης

Ο επιτυχής μαθητής μπορεί να συνδέσει νέες πληροφορίες με προϋπάρχουσα γνώση με σημαντικούς τρόπους.

Η γνώση πλατύνει και βαθαίνει καθώς οι μαθητές συνεχίζουν να δημιουργούν δεσμούς, οι οποίοι συνδέουν τις νέες πληροφορίες και εμπειρίες με το υπάρχον γνωστικό υπόβαθρό τους.

Η φύση αυτών των δεσμών μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, όπως η συμπλήρωση, η τροποποίηση ή η αναδιοργάνωση των ήδη υπαρχόντων γνώσεων ή δεξιοτήτων.

Ο τρόπος, με τον οποίο αυτοί οι δεσμοί έχουν κατασκευαστεί ή αναπτύσσονται, μπορεί να διαφέρει τόσο μεταξύ των διαφορετικών θεματικών πεδίων όσο και μεταξύ των μαθητών με διαφορετικά ταλέντα, ενδιαφέροντα και ικανότητες.

Ωστόσο, η νέα γνώση μένει απομονωμένη και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά σε νέα έργα ή να μεταφερθεί άμεσα σε νέες καταστάσεις, εκτός και αν συνδεθεί με την προηγούμενη γνώση και τις αντιλήψεις του μαθητή.

Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές στο να αποκτήσουν και να ολοκληρώσουν τη γνώση με στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικές σε μαθητές με διαφορετικές ικανότητες, όπως η ικανότητα συγκέντρωσης, η θεματική οργάνωση και η ταξινόμηση.

4. Στρατηγική σκέψη

Ο επιτυχής μαθητής μπορεί να δημιουργήσει και να χρησιμοποιήσει ένα ρεπερτόριο τρόπων σκέψης και λογικών στρατηγικών για να πετύχει τους πολύπλοκους σκοπούς της μάθησης.

Οι επιτυχημένοι μαθητές χρησιμοποιούν στρατηγική σκέψη στην προσέγγισή τους στη μάθηση, στη λύση προβλημάτων και στη σύνθετη μάθηση. Κατανοούν και μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια ποικιλία στρατηγικών που τους βοηθούν να φθάσουν στη μάθηση και την εκτέλεση των στόχων και να εφαρμόσουν τις γνώσεις σε καινούργιες καταστάσεις. Συνεχίζουν να επεκτείνουν την ποικιλία των στρατηγικών με τη μελέτη των μεθόδων που χρησιμοποιούν για να διαπιστώσουν ποια τους ταιριάζει, με την καθοδήγηση και ανατροφοδότηση, με την παρατήρηση και αλληλεπίδραση με κατάλληλα πρότυπα.

Τα αποτελέσματα της μάθησης αυξάνονται αν οι εκπαιδευτικοί ενισχύουν τους μαθητές να αναπτύξουν, να εφαρμόσουν και να αξιολογήσουν τις στρατηγικές επιδεξιότητές τους στη μάθηση.

5. Σκέψεις … γύρω από τη σκέψη

Υψηλές σε τάξη στρατηγικές, για την επιλογή και την παρακολούθηση νοητικών χειρισμών, διευκολύνουν τη δημιουργική και κριτική σκέψη. Οι επιτυχείς μαθητές μπορούν να εμβαθύνουν στο πώς σκέφτονται και μαθαίνουν, να θέτουν λογικούς ή εφικτούς σκοπούς, να επιλέγουν κατάλληλες στρατηγικές μεθόδους και να παρακολουθούν την πρόοδό τους προς αυτούς τους σκοπούς.

Επίσης, οι επιτυχημένοι μαθητές γνωρίζουν τι να κάνουν, αν προκύψει κάποιο πρόβλημα, ή αν δεν κάνουν την επιθυμητή πρόοδο προς ένα συγκεκριμένο σκοπό. Μπορούν να παράγουν διάφορες μεθόδους για να φθάσουν το στόχο τους ή να επανελέγξουν την καταλληλότητα και χρησιμότητα του στόχου.

Διδακτικές μέθοδοι, που επικεντρώνονται στο να βοηθήσουν τους μαθητές να αναπτύσσουν αυτές τις υψηλές σε τάξη (μετά-γνωστικές) στρατηγικές, μπορούν να αυξήσουν τη μάθηση και την προσωπική ευθύνη των μαθητών για μάθηση.

6. Το περιβάλλον μάθησης

Η μάθηση επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως ο πολιτισμός, η τεχνολογία και οι εκπαιδευτικές ασκήσεις.

Η μάθηση δεν συμβαίνει γρήγορα. Οι εκπαιδευτικοί παίζουν ένα σημαντικό αλληλεπιδραστικό ρόλο με τον μαθητή και με το περιβάλλον της μάθησης. Ο πολιτισμός ή οι επιδράσεις της παρέας πάνω στους μαθητές μπορούν να επηρεάσουν πολλές σχετικές εκπαιδευτικές μεταβλητές, όπως η παρώθηση, ο προσανατολισμός προς τη μάθηση και οι τρόποι σκέψης.

Τα τεχνολογικά μέσα και οι εκπαιδευτικές ασκήσεις πρέπει να είναι κατάλληλες για το προηγούμενο επίπεδο γνώσεων των μαθητών, τις γνωστικές ικανότητές τους και τις στρατηγικές μάθησης και σκέψης τους.

Το περιβάλλον της τάξης, ιδιαίτερα στο βαθμό που είναι ενισχυτικό ή όχι, μπορεί επίσης να έχει σημαντικές επιρροές στη μάθηση των μαθητών.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΑΡΩΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟΥ

7. Επιρροές της παρώθησης και του συναισθήματος στη μάθηση

Το τι και το πόσο μαθαίνεται επηρεάζεται από την παρώθηση του μαθητή. Η παρώθηση για μάθηση επηρεάζεται, επίσης, από τις ατομικές συναισθηματικές καταστάσεις του μαθητή, τα πιστεύω του, τα ενδιαφέροντα, τους στόχους και τον τρόπο σκέψης του.

Ο πλούσιος κόσμος των συλλογισμών, τα «πιστεύω», οι στόχοι και οι προσδοκίες για επιτυχία ή αποτυχία του μαθητή, μπορούν να αυξάνουν ή να επεμβαίνουν στην ποιότητα της σκέψης του και την απορρόφηση των πληροφοριών.

Τα «πιστεύω» του μαθητή για τον εαυτό του, ως μαθητή, και η φύση της μάθησης έχουν αξιοσημείωτη επίδραση στην παρώθηση.

Οι παράγοντες της παρώθησης και των συναισθημάτων επηρεάζουν τόσο την ποιότητα της σκέψης και απορρόφησης των πληροφοριών όσο και την ατομική υποκίνηση για μάθηση.

Θετικά συναισθήματα, όπως η περιέργεια, γενικότερα αυξάνουν την παρώθηση και διευκολύνουν τη μάθηση και την επίδοση.

Κάποια μικρή αγωνία μπορεί, επίσης, να αυξήσει τη μάθηση και την επίδοση, με το να συγκεντρωθεί – προσηλωθεί ο μαθητής σε μια ιδιαίτερη εργασία – καθήκον.

Ωστόσο, έντονα αρνητικά αισθήματα (π.χ. αγωνία, πανικός, οργή, ανασφάλεια) και σχετικές αρνητικές σκέψεις (π.χ. ανησυχία για το καθήκον, το συναγωνισμό, σκέψη της αποτυχίας, φόβος για τιμωρία και περίγελο, στιγματισμός), γενικότερα μειώνουν την παρώθηση, επεμβαίνουν στη μάθηση και συμβάλλουν σε χαμηλή επίδοση.

8. Η φυσική παρώθηση για μάθηση

Η δημιουργικότητα των μαθητών, η υψηλή ποιότητα σκέψης και η φυσική περιέργεια συμβάλλουν στην παρώθηση για μάθηση. Η φυσική παρώθηση διεγείρεται με σχολικές εργασίες κατάλληλα κατασκευασμένες και επιλεγμένες για την πρωτοτυπία και δυσκολία τους, ώστε να είναι σχετικές με τα προσωπικά ενδιαφέροντα των μαθητών και με τη δυνατότητα προσωπικής επιλογής και ελέγχου.

Η περιέργεια, η εύκαμπτη διορατική σκέψη και η δημιουργικότητα είναι οι σπουδαιότεροι δείκτες της φυσικής παρώθησης των μαθητών να μάθουν και η οποία είναι, κατά ένα μεγάλο μέρος, συνάρτηση της επικέντρωσης στις βασικές ανάγκες τους να είναι υπεύθυνοι και να εξασκούν προσωπικό έλεγχο.

Η φυσική παρώθηση διευκολύνεται με εργασίες που οι μαθητευόμενοι αντιλαμβάνονται ως ενδιαφέρουσες, διασκεδαστικές, σημαντικές και κατάλληλες για τις ικανότητες τους, όσον αφορά την πολυπλοκότητα και δυσκολία τους, και τέτοιες που πιστεύουν ότι μπορούν να τις φέρουν σε πέρας με επιτυχία.

Επίσης, η φυσική παρώθηση διευκολύνεται σε εργασίες, όπου γίνεται παραλληλισμός με πραγματικές καταστάσεις και υπάρχει ανάγκη για επιλογές και έλεγχο.

Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ενθαρρύνουν και να υποστηρίξουν τη φυσική περιέργεια και παρώθηση των μαθητών για μάθηση ακολουθώντας τις ατομικές διαφορές στις αντιλήψεις των μαθητών σχετικά με τους διάφορους νεωτερισμούς και τη δυσκολία, τη σχετικότητα και την προσωπική επιλογή και τον έλεγχο.

9. Συνέπειες της παρώθησης στην προσπάθεια

Η απόκτηση περίπλοκων γνώσεων και δεξιοτήτων απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια από τον μαθητή και καθοδηγούμενη εξάσκηση. Χωρίς την παρώθηση του μαθητή να μάθει, η προθυμία του να ασκηθεί είναι απίθανη, χωρίς εξαναγκασμό ή πίεση.

Η προσπάθεια είναι ένας άλλος σημαντικός δείκτης για την παρώθηση για μάθηση. Η απόκτηση των πολυσύνθετων γνώσεων και δεξιοτήτων απαιτεί την επένδυση σημαντικής ποσότητας ενέργειας των μαθητών και στρατηγική προσπάθεια, καθώς και επιμονή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι αναγκαίο, οι εκπαιδευτικοί να ασχοληθούν με το να διευκολύνουν την παρώθηση, με στρατηγικές που αυξάνουν την προσπάθεια του μαθητή και την υποχρέωσή του για μάθηση και με το να επιτυγχάνουν υψηλά πρότυπα αντίληψης και κατανόησης.

Αποτελεσματικές στρατηγικές περιέχουν σκόπιμες δραστηριότητες μάθησης, οδηγούμενες από ασκήσεις που αυξάνουν τα θετικά συναισθήματα και τη φυσική παρώθηση για μάθηση, όπως και από πρακτικές και μεθόδους που αυξάνουν την αίσθηση των μαθητών ότι μια εργασία είναι ενδιαφέρουσα και τους αφορά προσωπικά.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

10. Επιρροές στην ανάπτυξη της μάθησης

Καθώς τα άτομα αναπτύσσονται, υπάρχουν διάφορες ευκαιρίες και περιορισμοί για τη μάθηση. Η μάθηση είναι περισσότερο αποτελεσματική όταν η διαφορετική ανάπτυξη, εντός και διαμέσου σωματικών, νοητικών, συναισθηματικών και κοινωνικών προτεραιοτήτων, έχει ληφθεί υπόψη.

Τα άτομα μαθαίνουν καλύτερα όταν η ύλη είναι κατάλληλη για το επίπεδο της ανάπτυξής τους και παρουσιάζεται με ένα απολαυστικό και ενδιαφέροντα τρόπο.

Επειδή η ατομική ανάπτυξη διαφέρει για λόγους νοητικών, κοινωνικών, συναισθηματικών προτεραιοτήτων η επιτυχία σε διαφορετικές διδακτικές προτεραιότητες μπορεί επίσης να διαφέρει.

Υπερβολική έμφαση σε ένα τύπο ανάπτυξης της ετοιμότητας, όπως για παράδειγμα η ετοιμότητα για ανάγνωση, μπορεί να εμποδίζει τους μαθητές να αποδείξουν ότι είναι πιο ικανοί να σε άλλα πεδία. Η ατομική ανάπτυξη των μαθητών (γνωστική, συναισθηματική και κοινωνική) και το πώς διερμηνεύουν τις εμπειρίες της ζωής τους επηρεάζονται από τους ακόλουθους παράγοντες:

προηγούμενη εκπαίδευση,

οικογένεια,

πολιτισμός και

κοινωνία.

Η πρόωρη και συνεχώς πατερναλιστική εμπλοκή στη σχολική ζωή, η ποιότητα των γλωσσικών αλληλεπιδράσεων και οι διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας μεταξύ των ενηλίκων και των παιδιών μπορούν να επηρεάσουν αυτές τις περιοχές ανάπτυξης. Η γνώση και κατανόηση των διαφορών μεταξύ των παιδιών στην ανάπτυξη, με και χωρίς συναισθηματικές, σωματικές νοητικές ανικανότητες, μπορούν να διευκολύνουν τη δημιουργία κατάλληλου για μάθηση περιβάλλοντος.

11. Οι επιρροές της κοινωνίας στη μάθηση

Η μάθηση επηρεάζεται από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επικοινωνία με τους άλλους. Η μάθηση μπορεί να αυξηθεί όταν ο μαθητής αλληλεπιδρά και συνεργάζεται με τους άλλους σε σχολικά καθήκοντα. Περιβάλλοντα, που επιτρέπουν τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και σέβονται την ιδιαιτερότητα, προωθούν την εύκαμπτη σκέψη και την κοινωνικοποίηση. Σε ένα σχολικό περιβάλλον, που υπάρχει αλληλεπίδραση και συνεργασία, τα άτομα έχουν την ευκαιρία για δημιουργία προοπτικών και σύνθετης σκέψης, που μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα επίπεδα γνωστικής, κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης και αυτοεκτίμησης. Ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις, που παρέχουν σταθερότητα, εμπιστοσύνη, και φροντίδα, μπορούν να αναπτύξουν στους μαθητές την αίσθηση της ένταξης και την αυτοεκτίμηση και δημιουργούν ένα θετικό κλίμα για μάθηση. Οι επιρροές της οικογένειας, μία θετική διαπροσωπική υποστήριξη και η καθοδήγηση σε στρατηγικές, που βασίζονται στην προσωπική παρακίνηση, μπορούν να αντισταθμίσουν παράγοντες, που συγκρούονται με τη σωστή μάθηση, όπως τα αρνητικά «πιστεύω» για τις ικανότητες σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, το υψηλό επίπεδο άγχους ενόψει εξετάσεων, οι αρνητικές προσδοκίες σχετικά με το φύλο και η υπερβολική πίεση για επιτυχία.

ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

12. Ατομικές διαφορές και μάθηση

Οι μαθητές έχουν διαφορετικές στρατηγικές, τρόπους προσέγγισης και ικανότητες για μάθηση και αυτό είναι συνάρτηση της προηγούμενης εμπειρίας τους και της κληρονομικότητας. Τα άτομα γεννιούνται και αναπτύσσονται με δικές τους ικανότητες και ταλέντα. Επιπλέον, με τη μάθηση και την κοινωνική πολιτιστική επιρροή αποκτούν τις δικές τους αναπαραστάσεις, για το πως τους αρέσει να μαθαίνουν και για το ρυθμό με τον οποίο μαθαίνουν. Παρόλα αυτά, αυτές οι αναπαραστάσεις δεν είναι πάντα χρήσιμες στο να βοηθήσουν τους μαθητές να φθάσουν τους στόχους τους. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βοηθήσουν τους μαθητές να εξετάσουν τις προτιμήσεις τους και να τις επεκτείνουν ή να τις τροποποιήσουν, αν είναι απαραίτητο. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των ατομικών διαφορών των μαθητών και του προγράμματος σπουδών, καθώς και οι συνθήκες του περιβάλλοντος είναι παράγοντες κλειδιά, που επηρεάζουν τα αποτελέσματα της μάθησης. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ευαισθητοποιηθούν στις ατομικές διαφορές, στο σύνολο τους. Πρέπει, επίσης, να ακολουθούν τις αντιλήψεις των μαθητών, στο βαθμό που καθεμιά από τις διαφορές αυτές είναι αποδεκτή και σύμφωνη με διαφορετικές εκπαιδευτικές μεθόδους και ποικίλη ύλη.

13. Μάθηση και ιδιαιτερότητα

Η μάθηση είναι αποτελεσματικότερη όταν λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές στο γλωσσικό, πολιτισμικό, και κοινωνικό υπόβαθρο των μαθητών. Οι ίδιες βασικές αρχές, της μάθησης, της παρώθησης και της αποτελεσματικής διδασκαλίας, απευθύνονται σε όλους τους μαθητές. Οπωσδήποτε, η γλώσσα, η εθνικότητα, η φυλή, τα πιστεύω και το κοινωνικοοικονομικό κατεστημένο μπορούν να επηρεάσουν τη μάθηση. Η προσεκτική παρατήρηση σε αυτούς τους παράγοντες της διδακτικής διαδικασίας αυξάνει τις πιθανότητες για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή κατάλληλου περιβάλλοντος μάθησης. Όταν οι μαθητές αντιλαμβάνονται ότι οι ατομικές διαφορές τους, όσον αφορά τις ικανότητες, το προηγούμενο υπόβαθρο, τον πολιτισμό και τις εμπειρίες τους, αξιοποιούνται και συνδυάζονται σε μαθητικά καθήκοντα και σχήματα, το επίπεδο της παρώθησης και της αποτελεσματικότητας αυξάνονται.

14. Πρότυπα και αξιολόγηση

Η δημιουργία κατάλληλων, υψηλών και δελεαστικών προτύπων και η αξιολόγηση του μαθητή, ανάλογα με την πρόοδο της μάθησης (που περιλαμβάνει τη διάγνωση, την πορεία και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων) είναι ακέραια τμήματα της πορείας της μάθησης. Η αξιολόγηση δίνει σημαντικές πληροφορίες και στους μαθητές και στο εκπαιδευτικό, σε όλα τα στάδια της πορείας της διδασκαλίας. Αποτελεσματική μάθηση πραγματοποιείται όταν οι μαθητές δελεάζονται να δουλέψουν για την επίτευξη κατάλληλα υψηλών στόχων και γι’ αυτό το λόγο η εκτίμηση των αντιληπτικών δυνατοτήτων και αδυναμιών τους, όπως επίσης και η εκτίμηση των παρόντων γνώσεων και δεξιοτήτων, είναι σημαντική για τη συλλογή διδακτικού υλικού, που να έχει έναν κατάλληλο βαθμό δυσκολίας. Η διαρκής αξιολόγηση της κατανόησης των μαθητών στην ύλη του προγράμματος σπουδών μπορεί να δώσει αξιόλογη ανατροφοδότηση, τόσο στους μαθητές όσο και στους εκπαιδευτικούς, για την πρόοδο προς τους στόχους της μάθησης. Η τυποποιημένη αξιολόγηση της μαθητικής προόδου και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, εξασφαλίζει έναν τύπο πληροφόρησης, σχετικά με την επίτευξη επιπέδων, μαζί και διαμέσου των ατόμων, που μπορούν να πληροφορήσουν διαφορετικούς τύπους προγραμματικών αποφάσεων. Οι περιγραφικές αξιολογήσεις μπορούν να αποτελέσουν άλλες πηγές, σχετικά με την επίτευξη των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων. Η αυτοαξιολόγηση της μαθητικής προόδου μπορεί να βελτιώσει την αυτοεκτίμηση των ικανοτήτων στους μαθητές και να αυξήσει την παρώθηση και την αυτοκατευθυνόμενη μάθηση.

Σχόλιo (1) »

Η μετωπική/μονολογική διδασκαλία πρέπει να εφαρμόζεται και σήμερα!

Ερώτηση 18.

Η μετωπική/μονολογική διδασκαλία πρέπει* να εφαρμόζεται και σήμερα, παράλληλα με τις άλλες μορφές, γιατί:

α) έχει καταξιωθεί* στην εκπαιδευτική διαδικασία (η σωστή κατά ΑΣΕΠ απάντηση).

β) καλλιεργεί την κρίση των μαθητών.

γ) αποβάλλει το άγχος που έχουν οι μαθητές για τα μαθήματά τους.

δ) μπορεί ο εκπαιδευτικός με την εφαρμογή της να συμβάλει στην ανάπτυξη της αυτενέργειας των μαθητών.

Μία από τις 32 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής του τελευταίου διαγωνισμού.

———————————————————————————————————-

Μοιάζει με τις ιστορίες που μας ζητούσαν να βγάλουμε στο τέλος και ηθικό δίδαγμα.

Ποιος την καταξίωσε τη μετωπική διδασκαλία, πότε και γιατί, και γιατί πρέπει να εφαρμόζεται σόνι και καλά και σήμερα; Και αν “καταξιώθηκε” και παραμένει καταξιωμένη είναι δηλαδή για καλό;

Καλλιεργεί την κρίση των μαθητών που διαπιστώνουν συνεχώς με σοβαρά επιχειρήματα την αδυναμία του σημερινού σχολείου να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους.

Αποβάλλει το άγχος που έχουν οι μαθητές για τα μαθήματά τους αφού αυτό που χρειάζεται είναι να παρακολουθούν παθητικά το δάσκαλό τους. Σε άλλη περίπτωση υπάρχει ένα στοιχειώδες δημιουργικό άγχος.

Μπορεί ο εκπαιδευτικός με την εφαρμογή της να συμβάλει στην ανάπτυξη της αυτενέργειας των μαθητών. Πράγματι, ήδη στο διαδίκτυο κυκλοφορούν διάφορα που συμβαίνουν στις ελληνικές τάξεις, ένδειξη αυτής της αυτενέργειας.

Εντάξει, η εισήγηση είναι ένας τρόπος να παρουσιάσεις πληροφορίες, αλλά τον χρησιμοποιείς με μέτρο και γνώση ότι μετά τα 10 λεπτά της ώρας δεν έχεις καμία τύχη.

Τώρα, οι μαθηματικοί ας πούμε, που διαβάζουν και Τουμάση για να προετοιμαστούν, θα έχουν μελετήσει κείμενα όπως το παρακάτω:

*πρέπει [prépi] P (απρόσ., μόνο στο ενεστ. θ.) : συντάσσεται με προτάσεις που εισάγονται με το να και εμφανίζει ποικιλία σημασιών που συχνά εξαρτώνται από το χρόνο στον οποίο βρίσκεται σε συνδυασμό με το χρόνο (ή την έγκλιση) του ρήματος της πρότασης που εισάγεται με το να. 1. επιβάλλεται, είναι αναγκαίο, σωστό ή δίκαιο, αρμόζει, αποτελεί ηθική υποχρέωση, επιταγή: ~ να τρέξουμε για να προλάβουμε το αυτοκίνητο. Oι νέοι ~ να σέβονται τους μεγαλυτέρους. ~ να μοχθήσεις για να επιτύχεις. Δεν ~ να παραπονιέσαι. Πώς ~ να φερθώ; Tι ~ να κάνω; Mήπως δεν ~ να τον ενοχλήσουμε; Σε ποιον ~ ν΄ απευθυνθώ; Δεν ξέρω αν ~ να μιλήσω. Aν ~ (ενν. να το κάνω), θα το κάνω. Θα σε ειδοποιήσω, όταν ~ (ενν. να σε ειδοποιήσω), όταν χρειαστεί, όταν είναι ανάγκη, όταν είναι η κατάλληλη στιγμή. Nα τον περιποιηθείς, όπως ~, όπως είναι σωστό, όπως αρμόζει. Aυτά τα παπούτσια είναι ό,τι ~ για ορειβασία, κατάλληλα. || (έκφρ.) καθώς* ~. 2. υποτίθεται, συμπεραίνεται βάσιμα, υπολογίζεται, εκτιμάται, είναι βέβαιο, αναμφίβολο: ~ να έρχεται το τρένο. ~ να έφυγε το αυτοκίνητο. ~ να έχει αρχίσει η παράσταση. ~ να είναι κανείς βλάκας για να μην το καταλάβει. Δεν ~ να γνωρίζονταν οι δυο τους προηγουμένως. ~ να έχω ξαναβρεθεί σ΄ αυτά τα μέρη. ~ να είναι τρεις η ώρα. Θα ~ να ήταν δέκα χρονών περίπου. ~ να ήξερε τα πάντα αλλά έκανε τον ανήξερο. 3. (πρτ.) α. για κτ. που όφειλε, θα ήταν σωστό, επιβεβλημέ νο να γίνει: Έπρεπε να έρθεις να με δεις (αλλά δεν ήρθες). Έπρεπε να βγά λεις έγκαιρα εισιτήριο (αλλά δεν έβγαλες). Aν ήθελες να την ευχαριστήσεις, έπρεπε να της κάνεις ένα δώρο. || Θα ΄πρεπε να ντρέπεσαι γι΄ αυτά που είπες. β. για κτ. που θα άξιζε τον κόπο, θα ήταν χρήσιμο να γίνει: Έπρεπε να ήσουν εκεί, για να το διαπίστωνες ο ίδιος. Έπρεπε να την έβλεπες αυτή την ταινία. [αρχ. πρέπει `είναι ταιριαστό΄ γ' εν. του πρέπω]

* καταξιώνω [kataksióno] -ομαι P1 : κάνω κπ. άξιο για την αναγνώριση, την εκτίμηση και το σεβασμό του κόσμου: H κοινωνική δράση του τον έχει καταξιώσει στη συνείδηση όλων μας. Eπιστήμονας καταξιωμένος στο χώρο του. [λόγ. < ελνστ. καταξι(ῶ) `τιμώ΄ -ώνω (η σημερ. σημ. μσν.)]

Σχόλιo (1) »

ΑΣΕΠ 2009: ΑΛΑΛΟΥΜ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Το σχόλιο σας »

ΑΣΕΠ 2009: τα θέματα του πρώτου διαγωνισμού (31/1-1/2)

Το σχόλιο σας »

ΑΣΕΠ 2009: 150 ερωτήσεις και απαντήσεις.

Δημοσιεύτηκαν στα ΝΕΑ το Σάββατο 24 Ιανουαρίου.

στις σελίδες 69-72 της χάρτινης εφημερίδας και στις σελίδες 31-34 της ψηφιακής.

Σχόλιo (1) »

Τεστ: προς τα που πάμε;

Προς ποια κατεύθυνση πηγαίνει το λεωφορείο;

image001

Προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά;

Στείλτε μου αιτιολογημένες απαντήσεις.

Θα επανέλθω μετά τα Χριστούγεννα με τη λύση.

Σχόλια (6) »

Τεστ δεξιοτήτων 2008: εξάσκηση, ερωτήσεις, απαντήσεις.

Εξάσκηση: 1t2007_erotiseis_exaskisis,

Ερωτήσεις: 1t2007_themata,

Απαντήσεις:

1t2007_apantisis_el_gr

Σχόλιo (1) »

Τεστ δεξιοτήτων

Οι υποψήφιοι, αφού βεβαιωθούν σε ποιο εξεταστικό κέντρο θα διαγωνιστούν, θα πρέπει να βρίσκονται εκεί το αργότερο μέχρι τις 9.30 το πρωί.

Θα πρέπει, επίσης, να έχουν μαζί τους την αστυνομική τους ταυτότητα ή διαβατήριο ή άλλο επίσημο έγγραφο με φωτογραφία.

Η διάρκεια
Η εξέταση, από τη στιγμή που θα δοθούν τα θέματα, θα διαρκέσει 3 ώρες και 30 λεπτά, χρόνος που οι εξεταζόμενοι πρέπει να διαχειριστούν σωστά.

Για οικονομία του χρόνου οι διαγωνιζόμενοι θα πρέπει με μια πρώτη ανάγνωση να εντοπίσουν τις εύκολες ερωτήσεις και να ξεκινήσουν από αυτές, κατανέμοντας ανάλογα τον υπόλοιπο χρόνο στις δυσκολότερες.

Το ΑΣΕΠ, προτού δώσει στους υποψηφίους τα θέματα, θα τους διανείμει, για να τους βάλει στο κλίμα και στο πνεύμα της εξέτασης, φύλλο με οδηγίες και ένα πακέτο με 10-15 ερωτήσεις που θα χρησιμεύσουν ως υλικό εξάσκησης.

Το Τεστ θα αποτελείται από εκατό (100) ισοδύναμες βαθμολογικά ερωτήσεις με 4 εναλλακτικές απαντήσεις η καθεμία, οι οποίες θα απαντηθούν με τη μέθοδο των πολλαπλών επιλογών σε ειδικό απαντητικό φύλλο.

Στην εξέταση θα εφαρμοστεί και αρνητική βαθμολόγηση, στην οποία για κάθε λάθος απάντηση θα αφαιρείται το 1/4 του βαθμού της ερώτησης.

Σε τέσσερις λάθος απαντήσεις, δηλαδή, ο εξεταζόμενος θα χάνει μία μονάδα.

Προσοχή
Για τον λόγο τούτο απαιτείται μεγάλη προσοχή, ενώ το ρίσκο σε ορισμένες περιπτώσεις -μεταξύ δύο επιλογών, για παράδειγμα- μπορεί να προσθέσει μόρια στο γραπτό.

Αριστα είναι το 100, ένας βαθμός, δηλαδή, για κάθε σωστή απάντηση που «μεταφράζεται» σε τρία (3) μόρια, αφού πολλαπλασιάζεται με συντελεστή τρία (3).

Αναλυτικό ρεπορτάζ, όλες οι ερωτήσεις, οι σωστές απαντήσεις και οι εκτιμήσεις ειδικών για το Τεστ Δεξιοτήτων σε έκτακτη έκδοση του «Εργασία» τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου.

Το σχόλιο σας »