multiplication

Τις λιγότερες ώρες διδασκαλίας, αλλά και τις χαμηλότερες επιδόσεις σε βασικά μαθήματα έχουν οι 15χρονοι Ελληνες. Αυτό προκύπτει, όπως αναφέρει η Καθημερινή (05.11.2009), από την έκθεση του ΟΟΣΑ Education at Glance για το 2009, που δημοσιοποιήθηκε από τον Οργανισμό στις 7 Σεπτεμβρίου και παρουσίασε στον Τύπο το ελληνικό υπουργείο Παιδείας.

Ενδεικτικά, με βάση την έκθεση, το σχολικό έτος στην Ελλάδα για τους μαθητές γυμνασίου έχει 559 ώρες, κατατάσσοντας την χώρα στην 21η μεταξύ 23 χωρών-μελών του ΟΟΣΑ που έδωσαν στοιχεία. Τις περισσότερες ώρες ετησίως (1.080) έχουν οι μαθητές γυμνασίου στις ΗΠΑ. Ακόμη, η σχολική διαδικασία απωθεί, παρά έλκει τους Ελληνες μαθητές.

Αποτέλεσμα είναι οι κακές επιδόσεις των Ελλήνων 15χρονων στα Μαθηματικά (39η θέση), στην Κατανόηση Κειμένου (36η) και στις Φυσικές Επιστήμες (38η) στον τελευταίο διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ με μαθητές από 57 χώρες. Την προσοχή τραβά, επίσης, ο ότι η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό αποφοίτων -23,9%- επί του συνόλου των φοιτητών. Πρώτη είναι η Ισλανδία με 88,7%.

Πηγή: e-paideia.net

Η συνεχής αύξηση των αυτοκινήτων οξύνει τα προβλήματα περιβάλλοντος, ποιότητας ζωής αλλά και υγείας των κατοίκων στις ελληνικές πόλεις προς δόξα της ρύπανσης, του θορύβου, της άκρως ανθυγιεινής – σωματικά αλλά και ψυχικά – μετακίνησης με αυτοκίνητο για κάθε επαγγελματική ή προσωπική μας ανάγκη, των καθυστερήσεων, των ατυχημάτων, της συρρίκνωσης του χώρου του πεζού και του περιορισμού του πρασίνου.

Η επιστήμη με την τεχνολογία αλλά και η κοινή λογική δίνουν διεξόδους και λύσεις που όχι μόνο δεν θα έχουν συνέπειες στη λειτουργικότητα και την οικονομία των πόλεων αλλά αντίθετα θα τους προσδώσουν ζωντάνια, υγεία και ανταγωνιστικότητα. Ανάμεσα σε αυτές, όπως αποδεικνύει το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, είναι και το ποδήλατο.

Η συνέχεια εδώ!

Από την Ελευθεροτυπία (20/6/09) και το ΣΠΥΡΟ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ

Οι πιο πρόσφατες έρευνες των νευροεπιστημόνων φαίνεται να επιβεβαιώνουν την πανάρχαια πυθαγόρεια εικασία περί καθολικότητας της μουσικής γλώσσας. Μολονότι δεν έχουν ακούσει ποτέ δυτική μουσική, τα μέλη μιας αφρικανικής φυλής καταφέρνουν να αναγνωρίσουν σαφώς τα συναισθήματα που η συγκεκριμένη μουσική μεταφέρει.

Στη Δύση η μουσική έχει κυρίως συναισθηματικό περιεχόμενο, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τη μουσική διαφορετικών πολιτισμών, στους οποίους επιτελεί διαφορετικές λειτουργίες και εκφράζει διαφορετικές ανάγκες. Για παράδειγμα, να συντονίζει τις κινήσεις και τη συλλογική συμπεριφορά μιας ομάδας ενώ εκτελεί κάποια θρησκευτική τελετή.

Οπως όμως απέδειξαν ο Tomas Fritz και οι συνάδελφοί του από το Ινστιτούτο Max Planck της Λειψίας στη Γερμανία, παρά τις εμφανείς διαφορές στη χρήση της μουσικής, η ικανότητα αντίληψης του συναισθηματικού περιεχομένου της μουσικής είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων. Ο Fritz και οι ομάδα του πραγματοποίησαν σειρά πειραμάτων σε εθελοντές από μια απομονωμένη φυλή του Καμερούν που ονομάζεται Μαφά. Οι Μαφά δεν είχαν ακούσει μέχρι τότε λαϊκή μουσική από τη Δύση και όμως κατάφερναν πάντα να αναγνωρίσουν τα αισθήματα χαράς, λύπης ή φόβου που εκφράζονταν στα κομμάτια δυτικής μουσικής που άκουγαν, και μάλιστα με την ίδια άνεση που αυτά θα αναγνωρίζονταν από άτομα δυτικής καταγωγής.

Σε ένα επόμενο πείραμα οι ερευνητές αλλοίωσαν σκοπίμως τις κανονικές σχέσεις ανάμεσα στις νότες σε ορισμένα μουσικά κομμάτια από τη Δύση και από το ρεπερτόριο των Μαφά. Οι Μαφά, όπως ακριβώς και οι Ευρωπαίοι, έβρισκαν πιο δυσάρεστες αυτές τις αλλοιωμένες εκδοχές της μουσικής από τη χώρα τους και από τη Δύση. Αυτό αποδεικνύει, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι υπάρχει, τουλάχιστον όσον αφορά τη μουσική, μια κοινή αίσθηση του ωραίου.

Στη σχετική δημοσίευση αυτής της ενδιαφέρουσας μελέτης στο διαδικτυακό περιοδικό «Current Biology», ο Τ. Fritz υποστηρίζει ότι σε όλα τα ανθρώπινα όντα υπάρχει ένας κοινός νευρολογικός μηχανισμός που μπορεί να αναγνωρίζει τα μουσικά συναισθήματα χωρίς να επηρεάζεται σημαντικά από τον πολιτισμό. «Αυτά τα δεδομένα εξηγούν εν μέρει γιατί η δυτική μουσική γνωρίζει τέτοια παγκόσμια επιτυχία, ακόμη και σε πολιτισμούς που δεν αποδίδουν πρωταρχικό ρόλο στη μουσική τους για την έκφραση των συναισθημάτων τους».

Ενα άλλο σχετικό πείραμα αφορά τον τρόπο που διαφορετικοί μουσικοί καταφέρνουν να συγχρονίζουν τα μουσικά τους όργανα. Αν ζητήσετε από δυο άγνωστους μεταξύ τους κιθαρίστες να παίξουν μαζί το ίδιο μουσικό κομμάτι, θα διαπιστώσετε ότι, αν είναι αρκετά καλοί, θα τα καταφέρουν να συγχρονιστούν με εκπληκτική άνεση. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν συγχρονίζονται απλώς οι νότες που παίζουν στην κιθάρα αλλά και τα εγκεφαλικά κύματα των δύο εκτελεστών!

Αυτό το επιβεβαίωσαν οι ερευνητές όταν υπέβαλαν οκτώ ζευγάρια επαγγελματιών κιθαριστών σε εγκεφαλογράφημα ενώ τους είχαν ζητήσει να παίξουν μαζί ένα σύντομο τζαζ κομμάτι. Οπως ανέφεραν οι ερευνητές στο «BMC Neuroscience», τα εγκεφαλικά κύματα των μουσικών συντονίζονταν ήδη από τη στιγμή που ετίθετο σε λειτουργία ο μετρονόμος, ενώ το μέγιστο του συντονισμού το πετύχαιναν στην αρχή και στα πιο δύσκολα σημεία του κομματιού.

Νικόλας Χρηστάκης: ο διακεκριμένος Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ μιλά στα «ΝΕΑ»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 7 Μαΐου 2009

ΕΙΠΕ Τα πράγματα που κάνεις εσύ δεν ασκούν επιρροή μόνο στους φίλους σου, αλλά και στους φίλους των φίλων των φίλων σου.

Ο επιστήμονας που απέδειξε με τις έρευνές του ότι «η ευτυχία, σαν τη γρίπη, μπορεί να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο», όπως έγραψε το «Τime», λέγεται Νικόλας Χρηστάκης. Γι΄ αυτές τις διαπιστώσεις του ο Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ κέρδισε μια θέση στη λίστα του αμερικανικού περιοδικού με τους 100 ανθρώπους που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. O Νικόλας Χρηστάκης έχει αποδείξει επίσης ότι μεταδοτική δύναμη έχουν η παχυσαρκία και το κάπνισμα. Κι όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ», στην ίδια ομάδα είναι πιθανό να ανήκουν ο αλτρουισμός και η πολιτική ιδεολογία.

Πώς είναι να βρίσκεται κανείς ανάμεσα στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο;

γώ θα ήμουν πολύ ευτυχισμένος, εάν είχα επιρροή πάνω στα παιδιά μου. Είναι μεταξύ 11 και 16 ετών και δύσκολα με ακούνε. Αυτό θα ήταν η πραγματική επιτυχία για μένα. Σαν να μου λέτε ότι δεν σας έκανε καμία αίσθηση… Κοιτάξτε, ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα. Για να σας πω την αλήθεια, όταν μου έστειλαν ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο πριν από περίπου έναν μήνα, δεν το πίστευα, νόμιζα ότι μου έκαναν πλάκα.

Στη δική σας λίστα ποιοι είναι οι τρεις άνθρωποι που σας επηρέασαν περισσότερο;

Δεν θα σας πω κάτι πρωτότυπο. Οι γονείς μου και η γυναίκα μου ασκούν πάρα πολύ μεγάλη επιρροή επάνω μου. Επιστημονικά θα μπορούσα να σκεφτώ αρκετούς, αλλά δύσκολα θα μπορούσα να επιλέξω κάποιους. Μια από τις αρχές μου είναι ότι η γνώση έρχεται από παντού, ακόμη και από εκεί που δεν το περιμένεις. Οπότε είναι δύσκολο να επιλέξω, γιατί είναι πολλά τα πρόσωπα που μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση.

Πώς μεταδίδεται η ευτυχία;

Τα μέσα ενημέρωσης, όπως και το «Τime», προβάλλουν το γεγονός ότι η ευτυχία είναι μεταδοτική. Το σημαντικό στη δική μας έρευνα δεν είναι αυτό. Εμείς ερευνούμε τα κοινωνικά δίκτυα. Και η πιο σημαντική διαπίστωση δεν είναι ότι η ευτυχία μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά από άνθρωπο σε άνθρωπο σε άνθρωπο. Να το πω με πιο απλά λόγια: αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι τα πράγματα που κάνεις εσύ δεν ασκούν επιρροή μόνο στους φίλους σου, αλλά και στους φίλους των φίλων των φίλων σου.

Εκτός από την ευτυχία, την παχυσαρκία και το κάπνισμα που μεταδίδονται με αυτόν τον τρόπο, ποια άλλα πεδία πιστεύετε ότι έχουν τέτοιες ιδιότητες;

Μεταδοτική δύναμη έχει και η κατανάλωση αλκοόλ. Αρχίσαμε με θέματα που έχουν σχέση με την υγεία και τώρα προχωρούμε πιο πέρα. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι ανάλογη συμπεριφορά έχουν και άλλα πράγματα, όπως είναι ο αλτρουισμός και η πολιτική ιδεολογία.

Στις μελέτες σας ποιο ήταν το εύρημα που σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση;

Ότι στα κοινωνικά δίκτυα υπάρχει μια γενετική βάση. Ας υποθέσουμε ότι βρίσκεται κάποιος σε μια αίθουσα με οκτώ άτομα. Το αν θα καθίσει στη μέση ή στην άκρη της αίθουσας εξαρτάται και από τα γονίδιά του.

Αυτό σημαίνει ότι η κοινωνικότητά μας είναι προκαθορισμένη;

Όχι, δεν πρέπει να γινόμαστε ντετερμινιστές. Ασφαλώς και ό,τι μας συμβαίνει δεν οφείλεται στα γονίδια. Αυτό που κάνουμε είναι να εξετάσουμε τον ρόλο τους.

Τι σας έκανε να συνδυάσετε την Ιατρική και την Κοινωνιολογία στις σπουδές σας;

Όταν ξεκίνησα την Ιατρική, λογικό ήταν να με ενδιαφέρουν οι μεμονωμένες περιπτώσεις ασθενών. Καθώς όμως προχωρούσε η εκπαίδευση, άρχισα να ενδιαφέρομαι περισσότερο για τη δημόσια υγεία. Ήθελα να ερευνήσω τις αιτίες των διαφόρων ασθενειών. Πήγα από το ειδικό στο γενικό κι έτσι έφτασα στην Κοινωνιολογία. Αρχίσατε τις σπουδές σας από τη Βιολογία… Ναι, και μετά πήγα στο Χάρβαρντ για να σπουδάσω Ιατρική.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω ως βιολόγο: ποια είναι η θέση σας για τη διαμάχη στις ΗΠΑ ανάμεσα στους υποστηρικτές της Θεωρίας της Εξέλιξης και εκείνους που πιστεύουν στον Ευφυή Σχεδιασμό;

Ελάτε τώρα, είναι γελοίο ακόμη και να το συζητάμε. Ποιος ευφυής σχεδιασμός; Επισκέπτεστε συχνά την Ελλάδα. Τι παρατηρήσεις έχετε για την ελληνική κοινωνία; Κατ΄ αρχάς είναι δεδομένο ότι υπάρχουν πολλά πράγματα για να θαυμάσεις στον ελληνικό πολιτισμό. Η Ελλάδα έχει υπέροχο κλίμα. Νομίζω ότι αυτό δικαιολογεί τη μακροζωία των κατοίκων της, όπως είδαμε στην περίπτωση της Ικαρίας. Σίγουρα αυτά τα στοιχεία παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας.

Μεταδοτική δύναμη εκτός από την ευτυχία έχουν το κάπνισμα, το αλκοόλ και η παχυσαρκία.

«Ευτυχώς η Αμερική αλλάζει»

ΕΝΤΟΠΙΣΑΜΕ τον Νικόλα Χρηστάκη στο ξενοδοχείο του στη Νέα Υόρκη, λίγες ώρες πριν πάει στην εκδήλωση του περιοδικού «Τime» για τα 100 πρόσωπα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.

«Μάλλον δεν θα είναι όλοι εκεί. Εξάλλου κάποιοι από αυτούς είναι στη φυλακή», λέει με χιούμορ από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής.

«Έχω ακούσει ότι θα είναι η Μισέλ Ομπάμα», προσθέτει. Όταν ρωτάμε, εάν η Αμερική αλλάζει πρόσωπο μετά την εκλογή τού Ομπάμα είναι κατηγορηματικός:

«Βέβαια και κατά τη δική μου άποψη ευτυχώς. Τα τελευταία οκτώ χρόνια αυτή η χώρα είχε εγκαταλείψει τις αρχές της. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσώπευαν για πολλές δεκαετίες ένα σύνολο ιδεών για την ανεξαρτησία, τα ανθρώπινα δικαιώματα κ.λπ.», λέει.

Ο Έλληνας καθηγητής του Χάρβαρντ επισημαίνει ότι την οκταετία του Μπους οι ΗΠΑ έχασαν το ιδεολογικό τους οπλοστάσιο.

 «Και μιας και μιλάμε για επιρροή, θα λέγαμε ότι η δική μας επιρροή στον υπόλοιπο κόσμο μειώθηκε εκείνη την περίοδο», καταλήγει.