Αρχείο για Συνέδρια
Διερεύνηση προσωπικών αξιών φοιτητών και εθελοντών.
Μ. Γεωργιάδης, Γ. Μενεξές, Α. Οικονόμου, Μ. Δημάδη, Β. Δημητράκης, Μ. Θεοδωρίδου & Α. Χαλναρίδου.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ για την εκπαίδευση ενηλίκων στη Θεσσαλονίκη με την Dr. Katarina Popovic.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ
για την εκπαίδευση ενηλίκων στη Θεσσαλονίκη
με την Dr. Katarina Popovic
Αμφιθέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου του
Δήμου Θέρμης (Δημητρίου Καραολή & Καπετάν Χάψα)*
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009, 10.00 – 17.00
Η Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων με χαρά ανακοινώνει την πραγματοποίηση σεμιναρίου στη Θεσσαλονίκη με θέμα την ευρωπαϊκή πολιτική για την εκπαίδευση ενηλίκων και την επαγγελματοποίηση του πεδίου με κύρια ομιλήτρια την Καθηγήτρια Εκπαίδευσης Ενηλίκων του Πανεπιστήμιου τoυ Βελιγραδίου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων Dr. Katarina Popovic. Το σεμινάριο πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. (παράρτημα Θεσσαλονίκης) και θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Θέρμης.
Πρόγραμμα
| 10:00 – 10:30 | Προσέλευση – εγγραφές |
| 10:30 – 11:30 | Η ευρωπαϊκή πολιτική για την εκπαίδευση ενηλίκων –Prof. Katarina Popovic
Περίληψη: Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης η καθηγήτρια Popovic θα αναφερθεί στις τάσεις των πολιτικών για την εκπαίδευση ενηλίκων στην Ευρώπη, την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εφαρμοσιμότητά της στις χώρες της Νοτίου και Ανατολικής Ευρώπης. |
| 11:30 – 12:15 | Σχολιασμός από πάνελ επιστημόνων της εκπαίδευσης ενηλίκων. Στο πάνελ συμμετέχουν οι:
Δήμητρα Πάντα, Καθηγήτρια Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Ανδρέας Οικονόμου, Επικ. Καθηγητής Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Γιώργος Κουλαουζίδης, Μέλος του Δ.Σ. της ΕΕΕΕ |
| 12:15 – 12:45 | Διάλειμμα |
| 12:45 – 14:00 | Εργασία σε ομάδες, συζήτηση με την Prof. Katarina Popovic και τα μέλη του πάνελ |
| 14:00 – 15:00 | Διάλειμμα |
| 15:00 – 16:00 | Προσπάθειες επαγγελματοποίησης του χώρου της εκπαίδευσης ενηλίκων – Prof. Katarina Popovic
Περίληψη: Στην ενότητα αυτή θα γίνει εκτεταμένη αναφορά στις προσπάθειες επαγγελματοποίησης του πεδίου στην Ευρώπη και την εκπαίδευση των εκπαιδευτών ενώ ως μελέτη περίπτωσης θα παρουσιαστεί η λειτουργία της Ομάδας για τη Μελέτη της Ανδραγωγικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου |
| 16:00 – 16 :45 | Σχολιασμός από το πάνελ – Συζήτηση |
| 16:45 – 17:00 | Συμπεράσματα |
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ KATARINA POPOVIC
Η Dr. Katarina Popovic σπούδασε εκπαίδευση ενηλίκων στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου όπου και πήρε το βασικό της πτυχίο (BA), ενώ εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Aachen στην ίδια επιστημονική περιοχή. Είναι Καθηγήτρια στο Τμήμα Εκπαίδευσης Ενηλίκων στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου από το 1989 όπου και πραγματοποιεί έρευνες τα τελευταία 15 χρόνια στην εκπαίδευση ενηλίκων και τη δια βίου μάθηση. Επίσης έχει διδάξει ως επισκέπτρια καθηγήτρια σε πολλά Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Η Dr Popovic είναι Πρόεδρος της Σερβικής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων από το 2001, Η Σερβική Ένωση είναι μια εθνική μη-κυβερνητική οργάνωση της Σερβίας στην οποία σημαντικοί επιστήμονες, νέοι ερευνητές και φοιτητές της εκπαίδευσης ενηλίκων εργάζονται σε διάφορα project και συντάσσουν κείμενα στρατηγικού σχεδιασμού. Η Dr Popovic είναι εξειδικευμένη στο ζήτημα της επαγγελματοποίησης της εκπαίδευσης ενηλίκων. Είναι μέλος της Βαλκανικής Εταιρείας Παιδαγωγικής και Εκπαίδευσης και επίσης εκλέχθηκε πρόσφατα στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαίδευσης Ενηλίκων (ΕΑΕΑ). Είναι επίσης μέλος της ESREA και της ISCAE, αρχισυντάκτρια του επιστημονικού περιοδικού “Andragogical Studies”, μέλος της επιτροπής ειδικών για την εκπαίδευση ενηλίκων του Σερβικού Υπουργείου Παιδείας και συγγραφέας πολλών άρθρων και εργασιών. Μιλάει Σερβικά, Κροατικά Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ρώσικα.
Κόστος συμμετοχής
Μέλη της ΕΕΕΕ: 15 Eυρώ, Μη-μέλη: 25 Ευρώ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ : Για να δηλώσετε τη συμμετοχή σας καθώς και για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την κα Χριστίνα Κόκκου στα τηλέφωνα 210-3890124 και 6979724757 καθώς και στο adulteduc@adulteduc.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
*ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ: 2310-463423
Το pme33 στη Θεσσαλονίκη! In search for theories in Mathematics Education.
Organizing a PME conference in Greece has been an endeavour long pursued by the regular Greek PME members, who will do their best to make sure that our 2009 annual meeting will be both socially and scientifically successful.
The theme of the conference, “In search for theories in Mathematics Education”, has been chosen in the hope that, as Ancient Greece provided the context within which Mathematics advanced theoretically, Modern Greece can become the threshold for enhancing the ongoing debate on this crucial for our field’s scientific maturity and development issue.
The conference will be hosted at the Aristotle University of Thessaloniki and the University of Macedonia. Both venues are close to the centre of the city. We hope that your stay in Greece will be a pleasant experience and look forward to seeing you in Thessaloniki, in July 2009.
Η αναβάθμιση προσόντων μέσα από την εκπαίδευση εκπαιδευτών.
tantum possumus, quantum scimus
τόσο μπορούμε, όσο ξέρουμε
F. Bacon
1. Το παράδοξο της γνώσης ή γιατί «η γνώση είναι δύναμη».
Μικρός έβλεπα το γεωργό πατέρα μου να κόβει από το κλήμα της αυλής μας κληματσίδες σε μικρά κομμάτια, να τις μπήγει στο χώμα, να τις ποτίζει και μετά από λίγο καιρό να βλασταίνουν και να γίνονται κλήματα έτοιμα να μεγαλώσουν και να δώσουν καρπό. Αυτή η εικόνα ήταν πολύ χαρακτηριστική στα παιδικά μάτια μου. Απόδειξη ότι εμφανίζεται κάθε φορά που σκέφτομαι για τη σημασία της γνώσης στην ανθρώπινη ιστορία και, κυρίως, στη σύγχρονη πραγματικότητα. Έχω ισχυρή πεποίθηση ότι στην περίπτωση της μετάδοσης της γνώσης ο πολλαπλασιασμός δεν είναι μια επαναλαμβανόμενη πρόσθεση! Είναι μια πράξη που έχει τα χαρακτηριστικά θαύματος. Θα γίνω σαφής με ένα παράδειγμα:
Αν μοιράσω στους σπουδαστές μου την κινητή και ακίνητη περιουσία μου, ο καθένας του θα πάρει ένα μικρό κλάσμα της και θα μείνω άπορος. Έστω τώρα ότι τους μοιράζω τη γνώση μου. Αν τα καταφέρνω καλά ως δάσκαλος, κάθε σπουδαστής θα αποκτήσει τη γνώση μου στο ακέραιο κι εγώ δεν θα χάσω τίποτε!
Η γνώση, λοιπόν, είναι ισχυρότερη των χρημάτων και των λοιπών υλικών αγαθών αφού όταν την προσφέρεις δεν τη στερείσαι. Δεν τοκίζεται, αλλά πολλαπλασιάζεται.
Η εμμονή μου στην πολλαπλασιαστική δύναμη της γνώσης με οδήγησε να ασχοληθώ με την εκπαίδευση. Πιστεύω ότι ο κόσμος θα αλλάξει μόνο όταν η γνώση θα μοιράζεται δίκαια στον κόσμο.
Μέσα από αυτήν την οπτική γωνία θα εξηγήσω γιατί μέσα από το πρόγραμμα εκπαίδευσης εκπαιδευτών αναβαθμίζονται τα προσόντα τους.
2. Η δια βίου μάθηση και τα προγράμματα κατάρτισης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καθορίσει ως βασική πολιτική της τη δια βίου μάθηση και την υλοποίησή της μέσω δομών δια βίου εκπαίδευσης.
Δια βίου μάθηση είναι όλη η δραστηριότητα εκμάθησης που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου, με στόχο την αύξηση της γνώσης, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων του, σε μια επαγγελματική προοπτική.
Η δια βίου εκπαίδευση προσφέρει στους ανθρώπους την ευκαιρία να αναβαθμίσουν τις βασικές ικανότητες και γνώσεις τους, ώστε να έχουν πρόσβαση σε καλύτερες θέσεις απασχόλησης και να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδό τους.
Η δια βίου εκπαίδευση είναι δυνατόν να παρέχεται από ποικίλους φορείς. Στη χώρα μας, την πολιτική αυτή υλοποιούν κυρίως τα 275 Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης που χρησιμοποιούν 12.000 περίπου εκπαιδευτές και εκπαιδεύτριες. Τα ΚΕΚ προσφέρουν προγράμματα κατάρτισης χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε.
Οι εκπαιδευτές που χρησιμοποιούν τα ΚΕΚ δεν είναι πιστοποιημένοι ακόμη αλλά εγγεγραμμένοι μόνο στο μητρώο εκπαιδευτών του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ.
3. Η εκπαίδευση των εκπαιδευτών: μια πολλαπλασιαστική διαδικασία.
Η πιστοποίηση των εκπαιδευτών μέσω του προγράμματος του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. ήδη υλοποιείται. Πρόκειται για μια πολλαπλασιαστική διαδικασία με την εξής έννοια: Ομάδα 13 επιστημόνων εξειδικευμένων στην εκπαίδευση εκπαιδευτών ανέλαβε και εκπαίδευσε 250 εκπαιδευτές, από τους 12.000 εγγεγραμμένους στο Μητρώο, οι οποίοι κρίθηκαν κατάλληλοι να αναλάβουν το ρόλο του εκπαιδευτή εκπαιδευτών. Στη συνέχεια, έργο των 250 είναι να εκπαιδεύσουν 30-40 εκπαιδευτές ο καθένας, με την ίδια ακριβώς διαδικασία.
4. Η ανάγκη της πιστοποίησης.
Είναι κοινή αλλά και παλιά η πίστη ότι «ένας τεχνίτης είναι τόσο καλός όσο καλά είναι και τα εργαλεία που χρησιμοποιεί». Και στην περίπτωση των εκπαιδευτών ισχύει το ίδιο.
Ποια είναι όμως τα εργαλεία που χρησιμοποιεί ένας εκπαιδευτής; Είναι κατάλληλα και επαρκή; Πώς τα χρησιμοποιεί; Πώς εξασφαλίζεται ότι είναι κατάλληλος για να συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα κατάρτισης; Τελικά, ποιος μπορεί να είναι εκπαιδευτής στα προγράμματα συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης;
Οι 12.000 εγγεγραμμένοι στο Μητρώο εκπαιδευτών του Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. έχουν όλοι ορισμένα τυπικά προσόντα (πιστοποιητικά εκπαίδευσης και προϋπηρεσίας) και έχουν διδάξει τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες ώρες σε προγράμματα κατάρτισης ή σε άλλες δομές εκπαίδευσης.
Υπάρχουν όμως στοιχεία για την ποιότητα της δουλειάς τους; Αξιολογήθηκε ποτέ η παιδαγωγική και διδακτική επάρκειά τους; Ούτε το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. ούτε φυσικά και τα ΚΕΚ διαθέτουν τέτοια στοιχεία αλλά ούτε και οι εκπαιδευτές μπορούν να προσκομίσουν τεκμήρια αξιολόγησης.
Είναι αλήθεια ότι οι απόφοιτοι των Παιδαγωγικών Τμημάτων των Πανεπιστημίων και της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε./Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. έχουν πιστοποιημένη παιδαγωγική και διδακτική επάρκεια, σχεδόν όλοι όμως δεν διαθέτουν εξειδίκευση στην εκπαίδευση ενηλίκων.
Πώς θα αποκτήσουν 12.000 άνθρωποι μια ελάχιστη βασική, κοινή γνώση σχετική με τη διδασκαλία και τη μάθηση των ενηλίκων, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφορετικών ομάδων στόχων της κατάρτισης;
Η ομογενοποίησή τους είναι μάλλον ανέφικτος στόχος, είναι δυνατόν όμως να βρεθεί ένας κοινός παρονομαστής. Αυτός ο παρονομαστής θα δίνει τη βεβαιότητα ότι υπάρχει μια κοινή βάση αυτονόητων πραγμάτων, μια κοινή φιλοσοφία για τη Δια Βίου Εκπαίδευση, την Εκπαίδευση και Κατάρτιση Ενηλίκων, μια κοινή γλώσσα και συμπεριφορά σε επίπεδο επικοινωνίας με τα στελέχη των Δομών Κατάρτισης και τους καταρτιζόμενους, μια κοινή αντίληψη για τις εκπαιδευτικές τεχνικές και τη διαχείριση της γνώσης, την εκπαιδευτική αξιολόγηση και τη χρήση των μέσων και του εκπαιδευτικού υλικού.
Ο κοινός παρονομαστής θα προσφέρει ένα ελάχιστο ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων και δεξιοτήτων και τη βεβαιότητα στις Δομές Κατάρτισης ότι θα εξασφαλίζουν, επιλέγοντας από τους πιστοποιημένους εκπαιδευτές, επαρκή και αποτελεσματική κατάρτιση.
5. Η αναβάθμιση προσόντων μέσα από την εκπαίδευση εκπαιδευτών.
Είναι κατανοητό λοιπόν γιατί το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. επιδιώκει να ολοκληρώσει αυτό το πρόγραμμα. Γιατί όμως να θέλει ένας εκπαιδευτής να συμμετέχει; Τι σημαίνει γι΄ αυτόν η αναζήτηση του κοινού παρονομαστή;
Θα απαντήσω ανατρέχοντας στη δική μου εμπειρία. Γενικά προσεγγίζοντας το ζήτημα, το πρόγραμμα:
1. Θα δώσει στον εκπαιδευόμενο εκπαιδευτή την ευκαιρία να εξασφαλίσει βασική παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση (εφόσον δεν είχε την ευκαιρία να την αποκτήσει μέχρι σήμερα), επιμόρφωση (αν καταρτίστηκε πριν πολλά χρόνια) και φυσικά εξειδίκευση στην Εκπαίδευση Ενηλίκων. Πιο συγκεκριμένα το πρόγραμμα θα του δώσει τη δυνατότητα:
- να συστηματοποιήσει και να επικαιροποιήσει τις υπάρχουσες γνώσεις του και να αποκτήσει νέες και
- να αποκτήσει νέες δεξιότητες που αφορούν τη διδακτική πράξη πειραματιζόμενος με νέες γι’ αυτόν τεχνικές και νέα εκπαιδευτικά μέσα.
2. Θα προσφέρει στον εκπαιδευτή, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του, ένα προστατευτικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου μια ομάδα ισότιμων έχει να δώσει, εξίσου με τον εκπαιδευτή του προγράμματος, σημαντικά πράγματα: οι εκπαιδευόμενοι θα μοιραστούν τις γνώσεις και εμπειρίες τους λειτουργώντας οι ίδιοι πολλαπλασιαστικά μεταξύ τους.
Το πέρασμα από την «έδρα» στο «θρανίο» είναι πολλαπλά χρήσιμο και αναγκαίο να συμβαίνει τακτικά στους εκπαιδευτικούς. Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρόσφατη εμπειρία μου, στη διάρκεια του προγράμματος ο εκπαιδευόμενος εκπαιδευτής:
- Για μεγάλο χρονικό διάστημα θα ενεργεί με περίσκεψη και αναστοχασμό για πράγματα που ενδεχομένως εκτελούσε μέχρι τώρα σε μεγάλο βαθμό μηχανικά.
- Θα του δοθεί η ευκαιρία να χρησιμοποιήσει πολλαπλούς καθρέφτες (τα κείμενα, η ομάδα των ομότιμων, ο εκπαιδευτής, …) και θα του δοθούν εργαλεία για να παρατηρήσει, να αξιολογήσει και να επαναδιαπραγματευτεί στοιχεία των παιδαγωγικών και διδακτικών επιλογών και πρακτικών του.
- Θα μελετήσει σημαντικά κείμενα μιας πλούσιας βιβλιογραφίας που θα του δοθεί. Το εκπαιδευτικό υλικό του προγράμματος είναι αποτυπωμένο σε βιβλία, CDs και βιντεοκασέτες.
- Θα εκπονήσει εργασίες με βάση τα κείμενα αλλά και τις δικές του γνώσεις και εμπειρίες.
- Θα γράψει τις απόψεις και πρακτικές του για την εκπαίδευση ενηλίκων και θα τις δει να αλλάζουν στην πορεία του προγράμματος.
- Θα παρακολουθήσει βιντεοσκοπημένες μικροδιδασκαλίες, αλλά και τις μικροδιδασκαλίες των συναδέλφων του στην αίθουσα διδασκαλίας, θα τις αναλύσει και θα τις αξιολογήσει.
- Θα προετοιμάσει σχέδια μαθήματος της ειδικότητάς του, θα πραγματοποιήσει μικροδιδασκαλίες, θα αυτοαξιολογηθεί και θα αξιολογηθεί από τους συναδέλφους του και τον εκπαιδευτή.
- Θα καταγράψει την όλη του εμπειρία και το υλικό αυτό θα χρησιμοποιηθεί στη διαδικασία αυτοαξιολόγησής του.
- Θα έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει, να μελετήσει και να αξιολογήσει το πως οι άλλοι εκπαιδευτές σκέφτονται και ενεργούν.
- Τέλος, θα αξιολογήσει την όλη διαδικασία από την πλευρά του εκπαιδευόμενου και επαγγελματία της εκπαίδευσης, βοηθώντας στη βελτίωση της διαδικασίας μελλοντικά.
Γίνεται κατανοητό νομίζω, ύστερα από όλα αυτά, ότι με το πρόγραμμα εκπαίδευσης εκπαιδευτών προκύπτει μια ουσιαστική αναβάθμιση των προσόντων των εκπαιδευτών. Αυτό σημαίνει πρόοδο στην προσωπική τους ανάπτυξη και βελτίωση της επαγγελματικής θέσης τους. Σημαίνει απόκτηση προτερημάτων σε επίπεδο προσωπικότητας και πλεονεκτημάτων σε επίπεδο επαγγελματικών ευκαιριών. Η πιστοποίηση σημαίνει μια ακόμη διάκριση για το βιογραφικό τους, η οποία μπορεί και πρέπει να μετουσιωθεί σε επαγγελματική κατοχύρωση και επιτυχή σταδιοδρομία με κατάλληλες ρυθμίσεις από τους αρμοδίους.
Πρόκειται για ένα δώρο που μπορεί να προσφέρει κάθε εκπαιδευτής στον εαυτό του συμμετέχοντας στο πρόγραμμα αρκεί α) να κατανοήσει την αναγκαιότητά του β) να αποδεχτεί την πρόσκληση και γ) να εμπλακεί ενεργά και με ανοιχτό μυαλό στη διαδικασία.
6. Προτάσεις για την ανάπτυξη του θεσμού των Πιστοποιημένων Εκπαιδευτών.
Ανάφερα προηγουμένως ότι το πρόγραμμα παρέχει ένα ελάχιστο ικανοποιητικό επίπεδο γνώσεων και δεξιοτήτων, τον κοινό παρονομαστή. Είναι δυνατόν όμως να βρούμε τελεστές που θα πολλαπλασιάσουν το κλάσμα και, επομένως, το αποτέλεσμα της προσπάθειας. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, ακόμη και προσθέτοντας τώρα στοιχεία που θα αποτελέσουν σημαντικές αλλαγές στην κατάρτιση των 12.000. Αναφέρω για παράδειγμα ότι στο πρώτο στάδιο της εκπαίδευσης εκπαιδευτών δεν είχαμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε υπολογιστή και βιντεοπροβολέα, τηλεόραση, video και προβολές slides (δεν διέθετε το ΚΕΚ).
Όμως υπάρχουν και πράγματα που αφορούν την κοινότητα των πιστοποιημένων εκπαιδευτών που θα δημιουργηθεί. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς σκοπεύει να πράξει το Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Παραθέτω επιγραμματικά μερικές ιδέες που πιστεύω ότι αν εφαρμοστούν θα δώσουν στο θεσμό των πιστοποιημένων εκπαιδευτών κύρος, διάρκεια και συνέχεια, και στους εκπαιδευτές την πεποίθηση ότι ανήκουν σε μια κοινότητα που προσφέρει στην ανάπτυξη της χώρας μας και τους παρέχονται για το λόγο αυτό μερικά μέσα για να κάνουν με άνεση τη δουλειά τους:
- Η δικτύωση όλων των εκπαιδευτών μέσω Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Η τακτική πληροφόρηση σε όλους τους εκπαιδευτές, μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (ακαδημαϊκή, εκπαιδευτική, νομική και επαγγελματική). Η παροχή προσωπικού e-mail με διεύθυνση myname@ekepis.gr.
- Ο εφοδιασμός των 250 εκπαιδευτών με hardware, software και περιφερειακά και σύνδεση στο Διαδίκτυο, ώστε η δουλειά τους να αποτελεί υπόδειγμα για τους υπολοίπους και να μην εξαρτώνται από τις υποδομές των ΚΕΚ.
- Η δημιουργία τράπεζας σχεδίων μαθημάτων με αρχή ενδεχομένως τις μικροδιδασκαλίες που κάναμε οι εκπαιδευτές εκπαιδευτών. Πρόσβαση, επίσης, σε τράπεζες ψηφιακών δεδομένων (εκπαιδευτικά sites, ψηφιακά περιοδικά, κ.ά.)
- Η έκδοση περιοδικού (ηλεκτρονικού ενδεχομένως) των εκπαιδευτών με πληροφορίες, ενημέρωση, άρθρα, …)
- Η δημιουργία ομάδων εργασίας αποτελούμενων από εκπαιδευτές συναφών ειδικοτήτων. Ένα τακτικό συνέδριο εκπαιδευτών κάθε ομάδας. Επίσης, ένα τακτικό συνέδριο όλων των εκπαιδευτών.
- Η οργάνωση σεμιναρίων που θα απευθύνονται στις ομάδες των εκπαιδευτών ή γενικότερου ενδιαφέροντος, τα οποία μπορεί να τα παρακολουθήσουν όλοι οι εκπαιδευτές.
- Η άμεση πληροφόρηση κάθε εκπαιδευτή της αξιολόγησης του προγράμματος στο οποίο συμμετείχε και ειδικότερα της αξιολόγησής του από τους καταρτιζόμενους για να έχει το απαραίτητο feed-back.
- Η κατοχύρωση της ιδιότητας των πιστοποιημένων εκπαιδευτών ΣΕΚ με κατάλληλες νομικές ρυθμίσεις ώστε να αποκτήσουν αυτονόητα επαγγελματικά δικαιώματα: προτεραιότητα, αν όχι αποκλειστικότητα, στην απασχόλησή τους από τα ΚΕΚ, εκτέλεση από τα ΚΕΚ των προγραμμάτων με τους εκπαιδευτές που στην πρότασή τους δηλώνονται, υπολογισμός της πιστοποίησης στα προσόντα πρόσληψης από τα ΙΕΚ, κ.λπ.
- Τέλος, η ύπαρξη ανοιχτού διαλόγου μεταξύ εκπαιδευτών και Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, των προβλημάτων και αναγκών που προκύπτουν.
Οι προτάσεις αυτές προέκυψαν όχι γιατί είμαι εχθρός του καλού. Κάθε άλλο. Απλά είμαι φίλος του καλύτερου.
(Κείμενο του 2004; Eκδήλωση του ΕΚΕΠΙΣ ση Θεσσαλονίκη με συνδέσεις με άλλες πόλεις -teleconference.)
ΟΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
6o ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΜΕ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΚΥΠΡΟΣ, 25-28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Ξενοδοχείο Ατλάντικα-Μιραμάρε, Λεμεσός
Η Επικοινωνία των Νέων μέσω Γραπτών Μηνυμάτων στο Κινητό και στο Διαδίκτυο.
Σοφία Ασλανίδου, Ανδρέας Οικονόμου,
Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. – Ε.Π.ΠΑΙ.Κ. Θεσσαλονίκης
Δημοκρατία, Εκπαίδευση και Πολιτισμός
1ο Διεθνές Συνέδριο Κριτικής Παιδαγωγικής
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Βόλος
1η ΗΜΕΡΑ: Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2007
Χαιρετισμοί
1η Συνεδρία: Περί Δημοκρατίας και Εκπαίδευσης
Προεδρεύοντες: Ηλίας Ματσαγγούρας
Donaldo Macedo: Noam Chomsky και Paulo Freire: Πέρα από την παγίδα της Παιδαγωγικής χωρίς ελευθερία και κρίση.
Ana Maria Freire: Συνδέοντας τη ζωή του Paulo Freire με την κατανόησή του για την εκπαίδευση, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό.
Peter Trifonas: Χρέος και Καθήκον
2η ΗΜΕΡΑ: Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2007
2η Συνεδρία: Η Κριτική Παιδαγωγική στην αυγή του 21ου αιώνα
Προεδρεύων Κώστας Σκορδούλης
Peter Mc Laren: Η Κριτική Παιδαγωγική εναντίον της Αυτοκρατορίας: Επαναφορά της Κριτικής Παιδαγωγικής για τον 21ο αιώνα
Donaldo Macedo: Επαναεισαγωγή της κριτικής σκέψης στην Κριτική Παιδαγωγική
Γιώργος Τσιάκαλος: Οι Εχθροί της Κριτικής Παιδαγωγικής
Γιώργος Γρόλλιος Όψεις της Kριτικής Παιδαγωγικής στην Ελλάδα
Συζήτηση
3η Συνεδρία: To συγκείμενο της Παιδαγωγικής:Κοινωνικές ανισότητες, Κοινωνία Πληροφορίας, Τρομοκρατία.
Προεδρεύων: Θωμάς Μπαμπάλης
Γιάννης Μηλιός – Σταύρος Κυρανάκης: «Κοινωνία της Πληροφορίας», εκπαιδευτική ανισότητα και το δημοκρατικό έλλειμμα
Μαίρη Μπόση: Αναζητώντας τα όρια της διεθνούς ασφάλειας. Ο ρόλος της διεθνούς τρομοκρατίας
Μαρία Νικολακάκη: Τρομοκρατία-Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και Εκπαίδευση χωρίς ελευθερία και κρίση: Θέματα διασύνδεσης
Βασίλης Κουλαΐδής: Σχολικά Προγράμματα και Κοινωνική Δικαιοσύνη
Συζήτηση
4η Συνεδρία: Εκπαιδεύοντας πολίτες ικανούς για κριτική σκέψη
Προεδρεύων: Διονύσης Βαβουγιός
Αθανάσιος Γκότοβος: Κριτική Παιδαγωγική και Εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα: Ένας θεσμός σε κρίση
Γεώργιος Πασιάς – Μαρία Νικολακάκη: O πολίτης στο Μετα-εθνικό και Παγκόσμιο τοπίο: Μια κριτική προσέγγιση.
Παναγιώτα Γούναρη: Κριτικές Παιδαγωγικές, Κριτικές Ταυτότητες: Αυτονομία, Πολιτειότητα και Δημοκρατία
Συζήτηση
Στρογγυλό τραπέζι
Αυτά περιλάμβανε το πρόγραμμα. Τα πράγματα όμως εξελίχτηκαν λίγο διαφορετικά και το συνέδριο έκλεισε άδοξα. Λίγα λόγια για τους πρωταγωνιστές παρόντες και απόντες (από τη σελίδα: http://www.sed.uth.gr/cpc2007/cv.html)
+ PAULO FREIRE (1921-1997)
O Paulo Reglus Neves Freire είναι ένας από τους πιο προβεβλημένους παιδαγωγούς του 20ου αιώνα. Γεννημένος στο Recife, πόλη την οποία αγαπούσε με πάθος σε όλη του τη ζωή, ο Freire διέγειρε την φαντασία πολλών ανθρώπων στην Βραζιλία με την ανανεωτική του προσέγγιση απέναντι στην παιδεία. Ήταν μια προσέγγιση που έδινε την δυνατότητα στους ανθρώπους να «διαβάσουν την λέξη και τον κόσμο». Θεωρήθηκε ως ανατρεπτικός από το στρατιωτικό καθεστώς, που κυβέρνησε την Βραζιλία μετά το πραξικόπημα του 1964, και, μετά από μια περίοδο φυλάκισής του, εστάλη για 16 χρόνια στη εξορία κατά διαστήματα στην Βολιβία, στην Χιλή, στις Η.Π.Α. και στην Γενεύη. Παρήγαγε συμβουλευτικό έργο σε διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που μόλις είχαν αποκτήσει την ανεξαρτησία τους από την Πορτογαλία. Έγραφε συνεχώς κατά την διάρκεια της εξορίας του. Επέστρεψε στην πατρίδα του Βραζιλία το 1980. Ήταν από τους ιδρυτές του Εργατικού Κόμματος στην Βραζιλία και στα 60 του ανέλαβε το επίπονο έργο του Γραμματέα Εκπαίδευσης της Δημοτικής Αρχής του Σάο Πάολο.
Η σκέψη του είναι ριζοσπαστική και μεταποικιοκρατική ενώ η προσέγγισή του απέναντι στην παιδεία δίνει εξ ολοκλήρου έμφαση στην πολιτική της γνώσης. Παρά την διαρκή του υποστήριξη στις κοινωνικές σχέσεις της εκπαίδευσης, ήταν πάντα κατηγορηματικός υπέρ του καθοδηγητικού χαρακτήρα της κοινωνικά μεταρρυθμιστικής εκπαίδευσης, επικεντρώνοντας στην έννοια της πράξης (αντί της θεωρίας), την οποία μπορεί να επιβάλει ο εκπαιδευτικός και η οποία, ωστόσο, δεν πρέπει να εκφυλιστεί προς την κατεύθυνση του απολυταρχισμού.
Ο Freire αναγνωρίζεται, γενικώς, ως ο μεγάλος εκφραστής αυτού που κοινώς αναφέρεται ως κριτική παιδαγωγική. Θεωρητικός και ακτιβιστής, ταυτόχρονα, ο Freire, συνεχώς και μέχρι το τέλος της ζωής του έγραφε βιβλία, μερικά από τα οποία εκδίδονται ακόμη και μετά τον θάνατό του. Θα ήταν άδικο να προσπαθήσουμε να δικαιώσουμε τις ιδέες του αναφερόμενοι μόνο στο πιο γνωστό του έργο, την «Παιδαγωγική των Καταπιεσμένων», διότι το συνολικό του έργο είναι πολύ μεγάλο. Άγγιξε τις ψυχές πολλών με την γλώσσα της ελπίδας και της δυνατότητας. Κατά την άποψη του Paulo Evaristo Arns, πρώην Καρδιναλίου του Σάο Πάολο, ο Paulo Freire άγγιξε όχι μόνο τις ψυχές των ανθρώπων, αλλά και σημαντικών θεσμών όπως του θεσμού της Εκκλησίας. Πολλοί μιλούν για εκείνο το δυνατό ύφος του κειμένου, του σχετικού με την εκπαίδευση που έγραψε ο Freire το 1968 απευθυνόμενος προς το Συνέδριο των Επισκόπων στο Medellin της Κολομβίας, ένα ορόσημο της ανάπτυξης της Θεολογίας της Απελευθέρωσης.
DONALDO MACEDO
Ο Donaldo Macedo είναι Τακτικός Καθηγητής Αγγλικής, Διακεκριμένος Καθηγητής Ελεύθερων Τεχνών και Εκπαίδευσης και διευθυντής του Τμήματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, στην Βοστώνη. Έχει δημοσιεύσει εκτεταμένα πάνω σε γλωσσολογικά θέματα, την κριτική ανάγνωση και γραφή και την δίγλωσση και πολυπολιτισμική εκπαίδευση. Στις δημοσιεύσεις του συμπεριλαμβάνονται τα εξής βιβλία: Literacy: Reading the Word and the World (with Paulo Freire, 1987), Literacies of Power: What Americans Are Not Allowed to Know (1994), Dancing With Bigotry (με τη Lilia Bartolome, 1999), Critical Education in the New Information Age (με τους Paulo Freire, Henry Giroux και Paul Willis, 1999), The Ηegemony of English (με Μπέσσυ Δενδρινού και την Παναγιώτα Γούναρη, 2003), The Globalization of Racism (με την Παναγιώτα Γούναρη, 2005) Chomsky on Miseducation (με τον Noam Chomsky, 2000) και Ideology Matters (με τον Paulo Freire, προς δημοσίευση).
PETER MCLAREN
Γεννήθηκε το 1948 στο Τορόντο, Οντάριο, του Καναδά και μεγάλωσε στην Winnipeg, Manitoba. Κατέχει Μάστερ στην Αγγλική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο του Waterloo το 1973. Παρακολούθησε το Toronto Teachers College και εν συνεχεία σπούδασε Εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και μεταπτυχιακό στο Brock University’s College of Education και διδακτορικό στο Ontario Institute for Studies in Education, University of Toronto.
Ακολούθως, από το 1985 και για 8 χρόνια, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι όπου συνεργάστηκε με τον Henry Giroux, εποχή κατά την οποία η κριτική παιδαγωγική, κέρδιζε έδαφος στα παιδαγωγικά τμήματα των πανεπιστημίων της Βόρειας Αμερικής.
Ο McLaren, εκτός από συγγραφέας, είναι και εκδότης και συνεκδότης περίπου σαράντα βιβλίων και μονογραφιών. Αρκετά από τα άρθρα, τα κεφάλαιά του, συνεντεύξεις, αναθεωρήσεις, σχόλια και στήλες έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά παγκοσμίως. Τα πιο πρόσφατα βιβλία του είναι:
· Pedagogy and Praxis in the Age of Empire (with Nathalia Jaramillo, Sense Publishers, 2007) (Review)
· Rage + Hope (Peter Lang, 2006) (Review)
· Capitalists and Conquerors (Rowman and Littlefield, 2005)
· Teaching Against Global Capitalism and the New Imperialism (with Ramin Farahmandpur, Rowman and Littlefield, 2005)
· Red Seminars: Radical Excursions into Educational Theory, Cultural Politics, and Pedagogy (Hampton Press, 2005)
· Marxism Against Postmodernism in Educational Theory (with Dave Hill, Mike Cole, and Glenn Rikowski)
Che Guevara, Paulo Freire, and the Pedagogy of Revolution (Rowman and Littlefield, 2000)
· Revolutionary Multiculturalism: Pedagogies of Dissent for the New Millennium, (Westview Press, 1997)
· Counternarratives, (with Henry Giroux, Colin Lankshear and Mike Peters, Routledge, 1997)
· Critical Pedagogy and Predatory Culture, (Routledge, 1995).
PETER TRIFONAS
Ο Δρ Trifonas είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ontario Institute for Studies in Education/Ut και διδάσκει και στην επαγγελματική εκπαίδευση δασκάλων και στα προπτυχιακά προγράμματα. Σπούδασε «Θεμελίωση Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών», το οποίο προσφέρεται on line, και «Τεχνολογία και Εκπαίδευση». Τα πεδία ενδιαφέροντος του βρίσκονται ανάμεσα στην ηθική, στην φιλοσοφία της εκπαίδευσης, στην γραφή και ανάγνωση, στην τεχνολογία και στο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών. Τα πιο πρόσφατα έργα του καθηγητή Trifonas είναι: “The Ethics of Writing: Derrida, Deconstruction, and Pedagogy”; “Ethics, Institutions, and the Right to Philosophy (with Jacques Derrida)”; “Barthes and the Empire of the Signs”; “Umberto Eco, and Football, Revolutionary Pedagogies” (edited); “Pedagogies of Difference (edited)”.
PANAGIOTA GOUNARI
H Παναγιώτα Γούναρη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια και διευθύντρια του Διαδικτυακού Μεταπτυχιακού Προγράμματος Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, στην Βοστώνη. Διδάσκει Ψυχογλωσσολογία, διγλωσσική/πολυπολιτισμική εκπαίδευση, και τεχνολογία στην εκπαίδευση της γλώσσας. Τα κυριότερα πεδία ενδιαφέροντός της είναι η κριτική εφαρμοσμένη γλωσσολογία, η γλωσσική πολιτική και η γλωσσική ηγεμονία, ο ρόλος της γλώσσας στην κοινωνική αλλαγή και στην ανάπτυξη του ανθρώπινου παράγοντα και της δημοκρατίας καθώς επίσης, και η κριτική παιδαγωγική. Στις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις της συμπεριλαμβάνονται τα βιβλία The Ηegemony of English (2003) με τον Donaldo Macedo και τη Μπέση Δενδρινού, The Globalization of Racism (2005) με τον Donaldo Macedo, καθώς και το τα άρθρα «Contesting the Cynicism of Neoliberal Discourse: Moving Towards a Language of Possibility” και “Unlearning the Official History: Agency and Pedagogies of Possibility.”
ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΥΛΑΪΔΗΣ
O Βασίλης Κουλαϊδής είναι Καθηγητής Παιδαγωγικής στο Τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Αναπληρωτής Πρόεδρος του.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν στην διάχυση της επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης (τόσο στην τυπική όσο και στις μη τυπικές μορφές εκπαίδευσης) και την ανάλυση των διαδικασιών ανάπτυξης των σχετικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων και υλικού.
Η εκτενής συγγραφική του δραστηριότητα στα παραπάνω θέματα περιλαμβάνει 8 βιβλία (στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα) και μεγάλο αριθμό άρθρων σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά (Public Understanding of Science, Research in Science Education, Science Education, Educational Studies, International Journal of Science Education, Didaskalia, European Journal of Teacher Education, κα.).
Διευθύνει σημαντικό αριθμό σχετικών ερευνητικών προγραμμάτων και διατριβών στην Ελλάδα και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Συνεργάζεται με το Υπουργείο Έρευνας, Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης της Πορτογαλίας (πρόγραμμα Ciencia Viva) και είναι Πρόεδρος της επιτροπής για την αξιολόγηση των Ερευνητικών Κέντρων και Τμημάτων για την Εκπαίδευση (25 Κέντρα) στη Πορτογαλία.
Είναι συντονιστής της θεματικής ενότητας “Διδακτική των Φυσικών Επιστημών” του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.
Διατέλεσε (Νοε. 2000 – Οκτ. 2004) Αντιπρόεδρος του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας. Την περίοδο αυτή εκπροσωπούσε την Ελλάδα στη Επιτροπή Παιδείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Επιτροπή Παιδείας του ΟΟΣΑ και στο Board of Participating Counties για το πρόγραμμα PISA.
ΜΑΤΣΑΓΓΟΥΡΑΣ ΗΛΙΑΣ
Ο Ματσαγγούρας Ηλίας είναι Καθηγητής Διδακτικής στο ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το έργο του περιστρέφεται γύρω από τη θεωρία και την πράξη της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας. Σε αυτό το πλαίσιο αναζητά τις θεωρητικές παραδοχές και διαφοροποιήσεις της Κριτικής Παιδαγωγικής και τις πραξιακές προεκτάσεις της. Πρόσφατα έργα του είναι:
1. Ο Σχολικός Εγραμματισμός. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη, 2007
2. Κειμενοκεντρική Προσέγγιση του Γραπτού Λόγου. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη, 2005
3. Η Διαθεματικότητα στη Σχολική Γνώση. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη, 2004.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΡΟΛΛΙΟΣ
Ο Γιώργος Γρόλλιος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος Φαρμακευτικής, Παιδαγωγικής Ακαδημίας και Παιδαγωγικού Τμήματος. Εργάστηκε για 14 χρόνια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και έχει διδάξει 10 χρόνια στο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Δημήτρης Γληνός». Σήμερα είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ. έχοντας ως αντικείμενο την παιδαγωγική με έμφαση στο αναλυτικό πρόγραμμα. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία με θέματα α) τα Ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά προγράμματα, β) το περιοδικό Επιστημονικό Βήμα του Δασκάλου, γ) την εφαρμογή προγράμματος γραμματισμού μεταναστών και δ) την οπτική του Βραζιλιάνου παιδαγωγού Paulo Freire για το αναλυτικό πρόγραμμα. Επίσης, είναι συγγραφέας περίπου 40 άρθρων σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά ή συλλογικούς τόμους.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΛΙΟΣ
Ο Γιάννης Μηλιός είναι Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Ε.Μ. Πολυτεχνείο (Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών, Τομέας Ανθρωπιστικών Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου -ΑΚΕΔ).
Από το 1982 διευθύνει την τριμηνιαία επιθεώρηση οικονομικής και πολιτικής θεωρίας Θέσεις. Είναι επίσης μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Γερμανικής επιστημονικής έκδοσης Beitraege zur Marx-Engels-Forschung. Neue Folge, της Ιταλικής επιθεώρησης Proteo, rivista a carattere scientifico di analisi delle dinamiche economico-produttive e di politiche del lavoro και της Βραζιλιάνικης επιθεώρησης Cadernos de Direito, (Universidade Metodista de Piracicaba, Brazil).
Επιστημονικές εργασίες του δημοσιεύονται στην ελληνική, αγγλική, γερμανική, γαλλική, ισπανική, ιταλική και τουρκική γλώσσα. Tα πιο πρόσφατα βιβλία του είναι: Karl Marx and the Classics, Ashgate Aldershot, 2002 και Η θεωρία του Μαρξ για τον καπιταλισμό. Πλευρές μιας θεωρητικής και πολιτικής ρήξης, (με τους Δ. Δημούλη & Γ. Οικονομάκη, εκδ. Νήσος 2005). Το βιβλίο του Εκπαίδευση και εξουσία (πρώτη έκδοση 1981) έχει κάνει μέχρι σήμερα τέσσερις εκδόσεις.
Η έρευνά του επικεντρώνεται αφενός στις θεωρίες της αξίας και του χρήματος και αφετέρου στο ρόλο των θεσμών, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, στη συνολική οικονομική και κοινωνική αναπαραγωγή.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΥΡΑΝΑΚΗΣ
Ο Σταύρος Κυρανάκης είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στην Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης (Warwick University) και υποψήφιος διδάκτορας στον Τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ. Η έρευνά του επικεντρώνεται στις κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των νέων τεχνολογιών στην Εκπαίδευση. Εργάζεται ως επιστημονικός συνεργάτης στο Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΚΟΤΟΒΟΣ
Ο Αθανάσιος Ε. Γκότοβος γεννήθηκε το 1951. Σπούδασε στο Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (Φιλοσοφική Σχολή) και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή (Τμήμα Επιστημών της Αγωγής) με θέμα “Γλώσσα και αλληλεπίδραση των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Δυτικό Βερολίνο”. Από το 1981 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και σήμερα είναι καθηγητής στον Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Στο πεδίο της ειδίκευσής του ανήκουν οι Θεωρίες του Σχολείου, η Διδακτικής της Γλώσσας και της Ιστορίας, οι Θεωρίες της Κοινωνικοποίησης και η Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Έχει δημοσιεύσει διάφορα βιβλία καθώς και άρθρα σε ελληνόγλωσσα και ξενόγλωσσα περιοδικά.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΣΙΑΣ
Ο Γεώργιος Κων. Πασιάς είναι Επίκουρος καθηγητής Συγκριτικής Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Διδάσκει τα γνωστικά αντικείμενα Συγκριτική Εκπαίδευση, Ευρωπαϊκή εκπαιδευτική πολιτική και Ευρωπαϊκή διάσταση στην εκπαίδευση. Έχει δημοσιεύσει βιβλία στα ελληνικά, μελέτες σε συλλογικούς τόμους και άρθρα σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Είναι μέλος του Δ.Σ της Ελληνικής Εταιρείας Συγκριτικής Εκπαίδευσης (ΕΛΕΣΕ), μέλος της Comparative Education Society in Europe (CESE) και της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδας.
ΜΑΙΡΗ ΜΠΟΣΗ
Πολιτικός Επιστήμονας – Διδάκτορας Νομικής Σχολής, Τμήμα Διεθνών Σχέσεων (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης).
Συγγραφέας των βιβλίων:
«Ελλάδα και Τρομοκρατία», Εκδ. Σάκκουλα, 1996.
«Ζητήματα Ασφάλειας στη Νέα Τάξη Πραγμάτων», Εκδ. Παπαζήση, 1999.
«Περί του Ορισμού της Τρομοκρατίας», Εκδ. Τραυλός, 2000.
«Αντιτρομοκρατική Νομοθεσία – Ελλάδα και Διεθνές Περιβάλλον»-Εκδ. Σάκκουλα, 2004.
Έχει εκδώσει άρθρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την Τρομοκρατία, τη Διεθνή Ασφάλεια, τις Διεθνείς Σχέσεις.
Διδάσκει στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας και στη Σχολή Εθνικής Αμυνας.
Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Π.Δ. 407/80) στη Ρόδο τα μαθήματα:
«Ευρωμεσογειακές Σχέσεις»,
«Η Διπλωματία και η Στρατηγική των Μεγάλων Δυνάμεων στη Μεσόγειο» και
«Περιφερειακή Ασφάλεια»
• Δίδαξε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου.
• Επίκουρη Καθηγήτρια Παν/μιου Πειραιώς στο Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών.
ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗ
Η Μαρία Νικολακάκη σπούδασε Παιδαγωγικά στη Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιώς, στη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΠΤΔΕ και ΦΠΨ), όπου εκπόνησε και τη διδακτορική της διατριβή στο χώρο των Επιστημών της Αγωγής. Στη συνέχεια εκπόνησε δύο μεταδιδακτορικές έρευνες, μία (με υποτροφία NATO) στο Institute of Education – University of London και μία (με υποτροφία του IKY) στο ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε Honorary Fellow του Πανεπιστημίου Wisconsin Madison. Eivαι Επίκουρη Καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο γνωστικό αντικείμενο «Παιδαγωγικά: Διδακτική Μεθοδολογία».
Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει:
«Αγωγή Προσχολικής Ηλικίας»,
«Διαθεματικότητα και συνεκπαίδευση στο δημοτικό σχολείο»,
«Ο εκσυγχρονισμός της διδασκαλίας των μαθηματικών στο ελληνικό δημοτικό σχολείο»,
«Παγκοσμιοποίηση Τεχνολογία και Παιδεία στη Νέα Κοσμόπολη», καθώς και πλήθος άρθρων.
