Ο αναστεναγμός είναι η «επανεκκίνηση» της αναπνοής

It’s A Wonderful Life, 1946. An angel helps a compassionate but despairingly frustrated businessman by showing what life would have been like if he never existed.

Τα αίτια ενός αναστεναγμού δεν είναι μόνον η οικονομική κρίση ή ένας χαμένος έρωτας.

Σύμφωνα με βέλγους επιστήμονες, η κύρια αιτία είναι το αναπνευστικό μας σύστημα και η διατήρησή του στους επιθυμητούς ρυθμούς όταν αυτό τείνει να «ξεφύγει». Με άλλα λόγια, ο αναστεναγμός είναι για την αναπνοή το ισοδύναμο της επανεκκίνησης του υπολογιστή.

Το αναπνευστικό είναι ένα δυναμικό σύστημα και μάλιστα ιδιαίτερα χαοτικό. Διάφοροι εσωτερικοί και εξωτερικοί παράγοντες επηρεάζουν την ποσότητα του οξυγόνου που χρειαζόμαστε και διατηρούν τους πνεύμονές μας υγιείς. Γι΄ αυτού του είδους τα συστήματα χρειάζεται ένας παράγοντας θορύβου για να ανταποκριθούν με επιτυχία σε δύσκολες περιπτώσεις.

Μια βαθιά ανάσα, μια «διπλή ανάσα» όπως την ονομάζουν οι ειδικοί, μπορεί επαναφέρει το σύστημα. Σε στιγμές στρες, όταν οι ρυθμοί της αναπνοής μας αλλάζουν ξαφνικά, ο αναστεναγμός αδειάζει τις κυψελίδες από τον αέρα.

Χρειάζεται προσοχή όμως, καθώς οι συνεχείς αναστεναγμοί έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα αποπροσανατολίζοντας το αναπνευστικό σύστημα, όπως συμβαίνει σε κρίσεις πανικού. Γι΄ αυτό σε όσους υποφέρουν από συχνές κρίσεις συνιστώνται μαθήματα ελέγχου της αναπνοής τους.

——————————————————————————————-

Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα

Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.

Είναι μέρες που ούτε ο ήλιος δύει, καλύπτει τον αγέρα
είναι νύχτες που οι γιοί δολοφονούνε τον Πατέρα
είναι μέρες που τα νεύρα σου δεν πάνε παραπέρα
είναι νύχτες που οι κόρες κομματιάζουν την Μητέρα.

Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.

Είναι μέρες που οι φίλοι σου θα σπάσουν λίγο – λίγο
είναι νύχτες που της κόλασης την πόρτα δεν σου ανοίγω
είναι μέρες που τα χείλια της, θυμάσαι να σαπίζουν
είναι νύχτες που οι τάφοι μας, τα όνειρα τσακίζουν.

Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.

Είναι μέρες που δουλεύεις σα σκυλί μέσα στην Φάτνη σου
είναι νύχτες που κοιτάς μες στο καθρέφτη για να υπάρχεις
είναι μέρες που τα μάτια σου υπόκρυφα θρηνούνε
είναι νύχτες που και οι άλλοι, όλοι μέσα μου φοβούνται.

——————————————————————————————-

Πάρτε βουνά τον πόνο μου

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης
Πρώτη εκτέλεση: Βαγγέλης Περπινιάδης

Πάρτε βουνά τον πόνο μου
Και δάση τον καημό μου
Κι εσείς πουλιά γλυκά πουλιά
Τον αναστεναγμό μου

Και κάντε τον τραγούδι
Τραγούδι να το λέτε
Την άτυχη αγάπη μου
Να κλαίτε αχ να κλαίτε

Είχα μια αγάπη στην καρδιά
Ήταν σαν θάλασσα πλατιά
Μα τώρα άλλος μου την έχει κλέψει
Και της καρδιάς μου το αίμα θα στερέψει

Πάρτε βραδιές την πίκρα μου
Και το παράπονό μου
Και εσύ θλιμμένε γκιώνη μου
Πάρε τον στεναγμό μου.

——————————————————————————————-

Βαγγέλης Περπινιάδης

Κάποια μάνα αναστενάζει.

Στίχοι: Μπάμπης Μπακάλης, Κουβάς
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Ντούο Χάρμα
Άλλες ερμηνείες: Στέλλα Χασκίλ, Σαλονικιά & Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος & Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος (Τερτσέτο ) || Βαγγέλης Περπινιάδης || Στέλιος Καζαντζίδης || Γιώργος Νταλάρας

Κάποια μάνα αναστενάζει
μέρα νύχτα ανησυχεί
το παιδί της περιμένει
που έχει χρόνια να το δει

Πάνω στην απελπισιά της
κάποιος την πληροφορεί
ότι ζει το παλικάρι
και οπωσδήποτε θα ΄ρθει

Με υπομονή προσμένει
και λαχτάρα στην καρδιά
ο λεβέντης να γυρίσει
απ’ τη μαύρη ξενιτιά.

——————————————————————————————-

Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες.

——————————————————————————————-

Μαντινάδες με τις λέξεις »αναστενάζω, αναστεναγμός»

================================================================

ΓΙΑΝΤΑ Ο ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ.wmv:

——————————————————————————————-

ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ – ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ (ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ):

Πόσο μας άρεσε το ζεστό το ψωμί
και το παιχνίδι μες την αυλή μας
ήταν ξένοιαστα τα όνειρά μας
κινούσαμε για το σχολείο
και ο κόσμος ευλογία.

Δεν τα ξέραμε ακόμα τα μαχαίρια
μες στα χέρια μας κρατούσαμε τ’αστέρια
και ο πατέρας μας μιλούσε
για τραγούδια για ταξίδια.

Πόσο μας άρεσε του χωριού η βραδιά
και οι μουσικάντες στο πανηγύρι
ήταν κάτασπρη η εκκλησιά μας
σαν ψεύτικη ζωγραφισμένη
κι οι καρδιές μας σαν λουλούδια.

================================================================

Λυρικός αναστεναγμός

——————————————————————————————-

Ο Νεοέλληνας μοιάζει ευτυχισμένος όταν είναι δυστυχισμένος. Όταν όλα πάνε καλά, αισθάνεται ανήσυχος και απροσάρμοστος. Αν δεν έχει αίτια δυστυχίας, θα ψάξει να βρει.

Η ευτυχία της δυστυχίας του Νεοέλληνα εκφράζεται τέλεια στην «ελληνική γκρίνια».

Απομεινάρι της σκλαβιάς; Γνώρισμα των ταλαιπωρημένων λαών; Πάντως το καλύτερο που θα ακούσετε, είναι ένας βαθύς αναστεναγμός με νόημα και η φράση; «έ! ας τα λέμε καλά…».

Νίκος Δήμου – Η δυστυχία του να είσαι Έλλην.

——————————————————————————————-