Αξιολογήστε το DVD. Μπορεί να γίνει καλύτερο και πιο χρήσιμο.

Ιούνιος 16, 2008 by oiko

Αφού το μελετήσετε ενδελεχώς στείλτε μου τις εντυπώσεις σας με e-mail ή ως σχόλιο στη σελίδα αυτή.

Τι να παραμείνει γιατί είναι πολύ χρήσιμο και τι να φύγει γιατί είναι λιγότερο χρήσιμο ή άχρηστο;

Τι θα θέλατε να προστεθεί; Σχόλια και παρατηρήσεις …

Στείλτε μου, επίσης, υλικό που μου διέφυγε ή το βρήκατε και θεωρείτε χρήσιμο να προστεθεί.

Σκεφτήκατε πόσο χρήσιμο θα ήταν αν ανταλλάσατε μεταξύ σας το υλικό δημιούργησε ή/και συγκέντρωσε καθένας σας στη διάρκεια της χρονιάς; Να συγκεντρώσετε, για παράδειγμα, σε έναν τεράστιο ψηφιακό τόμο όλες τις πτυχιακές εργασίες σας;

Αποφοίτηση 2008. Η Θεοπούλα με τον αγαπημένο της γιο!

Ιούνιος 16, 2008 by oiko

Αποφοίτηση 2008 (3)

Ιούνιος 16, 2008 by oiko

Γννησαν σπουδάζοντας!!!

Αποφοίτηση 2008 (2)

Ιούνιος 16, 2008 by oiko

Ο όρκος

Αποφοίτηση 2008. Συγχαρητήρια!

Ιούνιος 16, 2008 by oiko

Όλη η οικογνεια στην αποφοίτηση του πατρα.

8 Ιουνίου: Οι Φίλοι της Βαλκανικής Χλωρίδας επισκέπτονται το ΒΒΚΚ.

Ιούνιος 2, 2008 by oiko

Την πρώτη Κυριακή μετά τις 5 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, θα επισκεφτούμε τον Κήπο, θα τον περπατήσουμε και θα τον φωτογραφήσουμε, θα επισκεφτούμε τα νέα τμήματά του, θα συζητήσουμε για το μέλλον του, θα μοιραστούμε χρήσιμες πληροφορίες, θα  ορίσουμε  ημερομηνία για Γενική Συνέλευση και Εκλογές, θα φάμε και θα πιούμε, ως συνήθως. Μη λείψει κανένας.

Θύματα τους 10-15% παιδιών και εφήβων

Ιούνιος 2, 2008 by oiko

Αρκετοί παιδόφιλοι αποζητούν εργασία ή προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες σε μέρη όπου μπορούν να έχουν συχνή πρόσβαση σε παιδιά

Της ΣΟΦΙΑΣ ΝΕΤΑ
Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι στην Ελλάδα το 20% των παιδιών θα τα προσεγγίσουν παιδόφιλοι τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ενώ σύμφωνα με στατιστικές περίπου 10 με 15% παιδιών και εφήβων έχουν υπάρξει σεξουαλικά θύματα από ενηλίκους τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους.

Αρτεμις Αντωνίου: Αλλο το παιδί να χειρίζεται σωστά το Διαδίκτυο κι άλλο το να το διαχειριστεί σωστά

Για το θέμα της παιδοφιλίας μίλησε στην «Ε» η σύμβουλος ψυχολόγος και συνθετική θεραπεύτρια Αρτεμις Αντωνίου (www.artemisantoniou.com), τονίζοντας πως η εικόνα του παιδόφιλου έχει συνδεθεί με πολλά στερεότυπα και μύθους.
Σύμφωνα με καταγραφές παιδοφιλικών περιστατικών τα στοιχεία δείχνουν περίπου τα εξής:
- Οι περισσότεροι παιδόφιλοι βρίσκονται στην ηλικία των 20 με 50. Μπορεί να μην έχουν παντρευτεί, να είναι παντρεμένοι ή χωρισμένοι και μπορεί να έχουν και οι ίδιοι παιδιά.
- Στις περισσότερες περιπτώσεις (66%) έχει καταγραφεί ότι ο παιδόφιλος είναι κάποιος γνωστός της οικογένειας ή συγγενής ή γενικά έχει κάποια σχέση με το παιδί ή/και την οικογένειά του.
- Η παιδοφιλική δραστηριότητα δεν περιέχει απαραίτητα σωματική βία αλλά κυρίως ψυχολογική. Ο άνθρωπος που ασκεί παιδοφιλία μπορεί συχνά να έχει μεγάλη υπομονή και δεξιότητα στο να χρησιμοποιεί την εξουσία και τη δύναμη του ενηλίκου για να πείσει ή να αναγκάσει το παιδί ή τον έφηβο να συμμετάσχει σε σεξουαλικές δραστηριότητες.
- Αρκετοί παιδόφιλοι αποζητούν εργασία ή προσφέρουν εθελοντικές υπηρεσίες σε μέρη όπου μπορούν να έχουν συχνή πρόσβαση σε παιδιά.
Ποια είναι τα αίτια της παιδοφιλίας;
«Οι αιτίες ποικίλλουν. Συνήθως έχουν να κάνουν με καθυστερημένη ψυχολογική και συναισθηματική ανάπτυξη ή κάποιου είδους ψυχολογική διαταραχή. Κάποιοι υπήρξαν οι ίδιοι θύματα σεξουαλικής κακοποίησης όταν ήταν παιδιά».
Τι μπορώ να κάνω;
«Τα παιδιά πολύ σπάνια αναφέρουν την κακοποίηση τους, ειδικά στο γονιό. Ομως, τα παιδιά “μιλούν” για την κάθε είδους κακοποίησή τους με έμμεσους τρόπους. Συνήθως, τα παιδιά που έχει κακοποιηθεί ο σεξουαλικός τους εαυτός μπορεί:
- Να έχουν άστατο ύπνο, συχνούς εφιάλτες και διαταραχές στην όρεξή τους.
- Να έχουν νέους φόβους και φοβίες (π.χ. για ένα πρόσωπο, μια κίνηση ή ένα μέρος) που δεν εξηγούνται εύκολα από τους γονείς, και όσους γνωρίζουν την ιδιοσυγκρασία του παιδιού.
- Να έχουν περίεργη σεξουαλική συμπεριφορά για την ηλικία τους -που συχνά περιλαμβάνει στοιχεία ενήλικης σεξουαλικής συμπεριφοράς (π.χ. λεξιλόγιο, κινήσεις) που φαίνονται ξένα πάνω τους.
“Ο γονιός”, τονίζει η κ. Αντωνίου, “πρέπει να προσπαθεί να έχει ουσιαστική επαφή με το παιδί του όχι μόνο για τα καθημερινά πρακτικά πράγματα, αλλά να έχει επαφή με το συναισθηματικό του κόσμο, τις σκέψεις και τη συμπεριφορά του. Αν βλέπει και αισθάνεται μια ιδιαίτερα άστατη και περίεργη συμπεριφορά στο παιδί του, ίσως αξίζει να το διερευνήσει”. Επίσης συμβουλεύει τους γονείς:
- Προσπάθησε να του δώσεις έγκυρες και σύγχρονες πληροφορίες για σεξουαλικά θέματα απλά και ήρεμα, με τρόπο ανάλογο στην ηλικία του, όπως ίσως θα ήθελες να τα είχαν πει και σε σένα.
Τα παιδιά μεγαλώνοντας συνήθως μπορεί να αποκαλύπτουν λιγότερα για τα προσωπικά τους. Ομως, είναι πολύ βασικό να ξέρουν πότε τους έχει συμβεί κάτι πραγματικά βλαβερό ή επικίνδυνο και να ξέρουν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούν να απευθυνθούν σε εσένα ως γονιό, ότι θα τα ακούσεις και ότι θα είσαι μαζί τους ως σύμμαχος και όχι ως αντίπαλος κριτής τους.
- Το Διαδίκτυο (ή Internet) είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, αλλά όπως και οποιοδήποτε άλλο μέσο χρειάζεται να μάθεις πώς να το χρησιμοποιείς σωστά. Μπορεί να είναι ένας κόσμος που το παιδί σου ίσως ξέρει να τον χειρίζεται πρακτικά καλύτερα απ’ ό,τι εσύ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ξέρει να το διαχειρίζεται σωστά ή ότι ξέρει να προφυλάσσεται από τους κινδύνους. Προσπάθησε να μάθεις περισσότερα για το Διαδίκτυο και για το πώς να μην έχει το παιδί σου πρόσβαση σε ακατάλληλες ιστοσελίδες. Επίσης, ενημέρωσέ το για το πώς να προφυλάσσεται, π.χ., να μη δίνει προσωπικά του στοιχεία. Θα ήταν καλό να έχεις την επίβλεψη όταν το παιδί σου κάνει χρήση του Διαδικτύου (π.χ. ο υπολογιστής να είναι στο σαλόνι και όχι στο δωμάτιο του παιδιού).
- Προσπάθησε να μη θεωρείς το παιδί σου ενήλικο, όσο έξυπνο κι αν φαίνεται να είναι διανοητικά. Ακόμη δεν είναι σε θέση να μπορεί και να ξέρει πώς να προστατεύει τον εαυτό του, όπως ένας ενήλικος, κι ούτε μπορεί να έχει τις ευθύνες ενός ενηλίκου. Η ψυχολογική και συναισθηματική εξέλιξη ενός παιδιού είναι ακόμα στα πρώτα στάδια διαμόρφωσης. Ως γονιός, πώς πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις ακόμα καλύτερη τη συμβολή σου σε αυτή τη διαδικασία;
Είναι καλό το παιδί να γνωρίζει ότι υπάρχουν κάποια όρια που χρειάζεται να μάθει να τα σέβεται (π.χ., μέχρι και την ηλικία των τουλάχιστον 16 ετών είναι καλό να γνωρίζουν οι γονείς πού και με ποιους βρίσκεται το παιδί τους και πότε θα επιστρέψει στο σπίτι). Τα υγιή όρια δίνουν την αίσθηση στο παιδί ότι οι γονείς του το αγαπούν και νοιάζονται γι’ αυτό.
- Αν δεν είσαι γονιός και παρατηρήσεις κάτι περίεργο ή ύποπτο σε σχέση με έναν ενήλικο κι ένα παιδί ή αν δεις περίεργη τη συμπεριφορά ενός παιδιού ή γίνεις μάρτυρας, πιστεύεις ότι θα μπορούσες να κάνεις κάτι γι’αυτό; Δυστυχώς, πολλές φορές μπορεί κάποιος να γνωρίζει γεγονότα, αλλά να μη θέλει να τα πιστέψει, ή από ντροπή ή φόβο για κοινωνικό στιγματισμό να παραμένει σιωπηλός.
«Αν είσαι παιδί», καταλήγει η κ. Αντωνίου «και σου συμβεί ποτέ ένας μεγάλος να αγγίξει μέρη του σώματός σου που συνήθως τα καλύπτει το μαγιό σου ή σου λέει λόγια ή σου δείχνει εικόνες που σε κάνουν να αισθάνεσαι άβολα και δεν σου αρέσουν, πήγαινε αμέσως να το πεις σε έναν μεγάλο που είναι καλός. Εκείνος ξέρει τι θα κάνει για να σε βοηθήσει».
Πού μπορείς να απευθυνθείς:
- Ελληνική Εταιρεία Πρόληψης και Αγωγής Υγείας, Αλεξανδρουπόλεως 25, Τ.Κ. 115 27 Αθήνα.
Τηλ.: 210-7482015, fax: 210-7485872. Ιστοσελίδα: www.neahygeia.gr
- Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, Λεωφ. Αλεξάνδρας 173, Τ.Κ. 115 22 Αθήνα. Τηλ.: 210-6476000. Ιστοσελίδα: www.dart.gov.gr
- Συνήγορος του Πολίτη. Ιστοσελίδα: http://www.0-18.gr/gr/adults/linksen_ad.html
- Δίκτυο για την πρόληψη και καταπολέμηση της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά. Ιστοσελίδα: http://somatikitimoria.gr/nomothesia.htm

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/05/2008

Γιατί πρέπει να κρατάμε ζωντανό το μυαλό μας

Ιούνιος 2, 2008 by oiko

Brain Training

Η «εγκεφαλική γυμναστική» δεν είναι απλώς μια μόδα αλλά απαραίτητη προϋπόθεση τόσο για την καλή λειτουργία του νου μας όσο και για την αποφυγή σοβαρών εγκεφαλικών παθήσεων.

Σταυρόλεξα, κουίζ, αινίγματα, έξυπνα παιχνίδια, ανάγνωση απαιτητικών βιβλίων, νέες κοινωνικές επαφές θεωρούνται εξαιρετικά επωφελείς δραστηριότητες, επειδή μας βοηθούν να κρατάμε το μυαλό μας σε εγρήγορση. Και το να διατηρούμε σε καλή φόρμα τον εγκέφαλό μας δεν είναι μόνο μια κοινωνική επιταγή ή ένας τρόπος καταπολέμησης της ανίας που μας κυριεύει καθημερινά· αποτελεί, πρωτίστως, ένα αποτελεσματικότατο όπλο κατά της φυσικής φθοράς που επιφέρουν ο χρόνος και ο μονότονος τρόπος ζωής στις δομές και τις λειτουργίες του εγκεφάλου μας.

Εξάλλου, στις μέρες μας, ολοένα και περισσότερα ενήλικα, αλλά όχι υπέργηρα, άτομα παραπονιούνται ότι έχουν σοβαρά προβλήματα μνήμης, συγκέντρωσης της προσοχής ή ταχύτητας στη λήψη αποφάσεων. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε η νέα μόδα του «Brain Training» -δηλαδή των μεθόδων εκγύμνασης του μυαλού μας- ίσως αποδειχτεί ένα αποτελεσματικό φρένο, που όντως επιβραδύνει τη μοιραία υποβάθμιση των νοητικών μας ικανοτήτων με το πέρασμα του χρόνου.

Είναι όμως έτσι; Μπορούμε, πράγματι, μέσω ειδικών ασκήσεων να επιβραδύνουμε τη φυσιολογική παρακμή των λειτουργιών του εγκεφάλου μας ή ενδεχομένως, όπως διατείνονται ορισμένες διαφημίσεις, να επανακτήσουμε ένα «νεανικό» και «σφριγηλό» μυαλό;

Πάντως, η αξιοποίηση του φαινομένου της «νευρο-αρμοστικότητας» (neurofitness), όπως συνήθως αποκαλούν οι ειδικοί τη δυνατότητα να συντηρούμε τις νοητικές μας ικανότητες, τείνει να προσλάβει στις πιο ανεπτυγμένες χώρες μαζικές κοινωνικές διαστάσεις, ενώ τα οικονομικά συμφέροντα που παίζονται γύρω από την εκμετάλλευσή του είναι τεράστια. Αν μάλιστα το συσχετίσουμε με την εκθετική αύξηση του πληθυσμού των υπερηλίκων στη Δύση και τα σοβαρά προβλήματα που αυτή συνεπάγεται, αντιλαμβανόμαστε αμέσως ότι δεν πρόκειται για ένα ακόμη πρόσκαιρο και αδιάφορο φαινόμενο μόδας.

Η εγκεφαλική παρακμή είναι αναπόφευκτη;

Σε ποια όμως νέα επιστημονικά δεδομένα μπορεί να στηρίξει κάποιος τις ελπίδες ή τις επίπονες προσπάθειές του να διατηρήσει, ακόμη κι αν βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία, τις διανοητικές του ικανότητες και, γιατί όχι, να ανακτήσει τις εγκεφαλικές δυνάμεις που είχε όταν ήταν νεότερος, όπως τον διαβεβαιώνουν κάποιες διαφημίσεις;

Και μόνο η ιδέα ότι μπορούμε να επιβραδύνουμε ή και να γυρίσουμε πίσω τους δείκτες του εγκεφαλικού μας ρολογιού θα ακουγόταν πριν από μερικά χρόνια ως κακόγουστο ανέκδοτο. Μέχρι πρόσφατα, η πλειοψηφία των νευροεπιστημόνων ήταν απολύτως βέβαιη ότι, από κάποια ηλικία και μετά, η δομή του εγκεφάλου μας, και κατά συνέπεια οι λειτουργίες του, μπορούν μόνο να εκφυλίζονται και να αποδιοργανώνονται προοδευτικά. Γεννιόμαστε με έναν συγκεκριμένο αριθμό νευρώνων και τις μεταξύ τους διασυνδέσεις (συνάψεις) και μόνο αυτή την «προίκα» έχει ο εγκέφαλός μας για να τα βγάζει πέρα σε όλη του τη ζωή.

Σύμφωνα, μάλιστα, με ένα γνωστό και πολλαπλώς επιβεβαιωμένο αξίωμα, οι νευρώνες του εγκεφάλου μας μειώνονται προοδευτικά: όσο πιο νέοι είμαστε τόσο περισσότερους νευρώνες διαθέτουμε, ενώ όσο μεγαλώνουμε ο αριθμός τους αρχίζει να μειώνεται. Η παρακμή των εγκεφαλικών μας λειτουργιών, ως συνέπεια της σταδιακής μείωσης των μονάδων που συγκροτούν τον εγκέφαλό μας (των νευρώνων), φαίνεται λοιπόν πως είναι αναπόφευκτη με το πέρασμα του χρόνου!

Όμως, τα τελευταία 10 χρόνια, η λεπτομερής έρευνα της δομής και της ανάπτυξης του εγκεφάλου απέδειξε την παρουσία στο νευρικό μας σύστημα αρχέγονων αδιαφοροποίητων βλαστικών κυττάρων. Αυτά τα βλαστικά κύτταρα μπορούν σε περίπτωση ανάγκης -π.χ. ύστερα από σοβαρά τραύματα ή παθήσεις- να διαφοροποιηθούν σε νέους νευρώνες, που αντικαθιστούν τους κατεστραμμένους. Ο εγκέφαλός μας, επομένως, διαθέτει αυτοθεραπευτικές ικανότητες: μπορεί να αναπληρώνει ένα μέρος των κατεστραμμένων δομών ή των λειτουργιών του από σοβαρούς τραυματισμούς ή ασθένειες (εγκεφαλικά επεισόδια, Αλτσχάϊμερ).

Μια άλλη πρόσφατη, και απροσδόκητη, ανακάλυψη αφορά τη λειτουργική «πλαστικότητα» του εγκεφάλου. Μολονότι, κατά κανόνα, οι βασικές εγκεφαλικές δομές και ο αριθμός των νευρώνων που τις αποτελούν δεν μεταβάλλονται σημαντικά στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας, δεν ισχύει το ίδιο και για τις μεταξύ τους διασυνδέσεις (συνάψεις). Όλο και περισσότερες έρευνες επιβεβαιώνουν ότι ο εγκέφαλός μας έχει μια αρκετά ευέλικτη και εύπλαστη δομή, που του επιτρέπει να προσαρμόζεται ικανοποιητικά στις πιο αντίξοες συνθήκες. Η διαπίστωση αυτής της εντυπωσιακής πλαστικότητας του εγκεφάλου επέτρεψε σε πολλούς ειδικούς να προτείνουν ότι μπορούμε, τουλάχιστον θεωρητικά, μέσω των κατάλληλων ασκήσεων, να διατηρήσουμε ενεργό και δραστήριο μεγάλο μέρος των νοητικών λειτουργιών, ακόμη και ενός ηλικιωμένου ατόμου!

Το λειτουργικό μας απόθεμα

Η κυρίαρχη μέχρι χθες εικόνα του ανθρώπινου εγκεφάλου ως μιας στατικής και παγιωμένης βιολογικής μηχανής που παράγει, λίγο πολύ αυτόματα, το νου θεωρείται πλέον ξεπερασμένη. Δεδομένου λοιπόν ότι η οργάνωση και η λειτουργία του εγκεφάλου μας μπορεί να αλλάζει με το χρόνο ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται, καθώς και η διαπίστωση πως, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι εφικτή η επιβράδυνση της γήρανσής του, οδήγησαν τα τελευταία χρόνια στην αναζήτηση τρόπων ικανών να παρατείνουν τη νεότητα και τη φυσιολογική λειτουργία του.

Μια από τις πρώτες σοβαρές μελέτες γύρω από το θέμα δημοσιεύτηκε, το 2003, στο έγκυρο περιοδικό «New England Journal of Medicine». Στην έρευνα αυτή, μια ομάδα ερευνητών υπέβαλε 500 περίπου τροφίμους ενός γηροκομείου της Νέας Υόρκης, ηλικίας άνω των 65 ετών, σε μια σειρά από ευχάριστες δραστηριότητες: κοινωνικά παιχνίδια, ομαδική ανάγνωση βιβλίων και εφημερίδων, οργάνωση παραστάσεων, ακόμη και συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: ύστερα από πέντε χρόνια οι παππούδες και οι γιαγιάδες που συμμετείχαν, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, σε κάποια από αυτές τις δραστηριότητες είχαν πολύ λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν τη νόσο Αλτσχάϊμερ από τους συνομηλίκους τους που δεν συμμετείχαν.
Πολυάριθμες μετέπειτα έρευνες επιβεβαίωσαν αυτές τις αρχικές υποψίες και αποκάλυψαν ορισμένες από τις αιτίες και τους μηχανισμούς που εμπλέκονται σε αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο που, τελικά, αφορά όλους μας. Για παράδειγμα, μια άλλη αμερικανική έρευνα απέδειξε ότι απλές ασκήσεις που ενεργοποιούν τη μνήμη, τη σκέψη και την ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, όταν επαναλαμβάνονται για πολύ χρόνο, μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τις νοητικές επιδόσεις των υπερηλίκων και τους βοηθούν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων της ζωής τους.
Ενώ μια πιο πρόσφατη μεγάλη ευρωπαϊκή έρευνα, στην οποία συμμετείχαν πέντε διαφορετικές ερευνητικές ομάδες από χώρες της Ε.Ε., απέδειξε ότι η εξάσκηση του νου σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, αλλά κυρίως όταν μπαίνουμε ή διανύουμε την τρίτη ηλικία, μας προστατεύει αποτελεσματικά ή, στη χειρότερη περίπτωση, επιβραδύνει σημαντικά την εμφάνιση νευροεκφυλιστικών παθήσεων.

Αυτή η ευρωπαϊκή έρευνα αποκάλυψε ότι υπάρχουν εμφανείς διαφορές μεταξύ ατόμων που έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο ή που εξακολουθούν, παρά την προχωρημένη ηλικία τους, να εργάζονται σε κάποια ευχάριστη επαγγελματική δραστηριότητα, και ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και χωρίς επαγγελματικές ασχολίες και ενδιαφέροντα! Πολύ συνοπτικά, οι πρώτοι παρουσίαζαν προβλήματα πνευματικής κατάπτωσης, τα οποία είναι τυπικά της γεροντικής άνοιας ή άλλων σχετικών παθήσεων, πολύ αργότερα και σε εμφανώς μικρότερο βαθμό σε σχέση με τους δεύτερους.

Για να εξηγήσουν αυτές τις διαφορές, οι νευρολόγοι χρησιμοποιούν μια κάπως ασαφή έννοια: αυτή του «λειτουργικού ή γνωσιακού αποθέματος» του εγκεφάλου. Στην πράξη εννοούν ότι ένας καλά εξασκημένος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του εγκέφαλος, ο οποίος διαθέτει ήδη, αλλά και καλλιεργεί διαρκώς, νέες ασχολίες και ενδιαφέροντα, εμφανίζει πολύ αργότερα τα τυπικά νευροεκφυλιστικά φαινόμενα που συνεπάγονται τα γηρατειά.

Όλα δείχνουν ότι αυτό το «λειτουργικό απόθεμα», που το αναπτύσσουμε και το συσσωρεύουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας, αποτελεί όντως ένα πολύτιμο εγκεφαλικό χαρακτηριστικό· το οποίο, στην τρίτη ηλικία, λειτουργεί ως τροχοπέδη που επιβραδύνει τη φυσιολογική, αλλά όχι αναπόφευκτη, παρακμή των νοητικών μας ικανοτήτων.

«Νέα μυαλά» ή νέες μπίζνες;

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι κάποιοι άνθρωποι «γερνάνε καλύτερα» από άλλους, κυρίως όσον αφορά τις πνευματικές τους ικανότητες. Λιγότερο κοινότοπη, έως ανύπαρκτη, είναι η εξήγηση αυτών των αινιγματικών διαφορών. Γιατί ορισμένα άτομα έχουν καλύτερη μνήμη, διαυγέστερη σκέψη, μεγαλύτερη άνεση στο να παίρνουν γρήγορα κάποιες αποφάσεις και να τις υλοποιούν με σχετική ευκολία; Και γιατί, τελικά, αυτές οι ικανότητες έχουν την τάση να εξασθενούν ή και να εξαφανίζονται με την πάροδο του χρόνου;

Κάποια απάντηση φαίνεται να αναδύεται από τις πρόσφατες έρευνες των «λειτουργικών αποθεμάτων» που δημιουργεί ο εγκέφαλος μας ως εφεδρείες για την αντιμετώπιση δύσκολων προβλημάτων και καταστάσεων (π.χ. γηρατειά). Για την ενίσχυση μάλιστα αυτών των «αποθεμάτων», έχουν πρόσφατα επινοηθεί διάφορα έξυπνα τρικ και βιντεοπαιχνίδια εκγύμνασης του εγκεφάλου και των λειτουργιών του. Πρωτοπόρος σε αυτό τον τομέα θεωρείται ο Ιάπωνας νευροεπιστήμονας Ριουτά Καβασίμα (R. Kawashima), ο οποίος διαπίστωσε ότι η μεγαλόφωνη ανάγνωση βιβλίων, η επίλυση απλών αριθμητικών προβλημάτων και η απομνημόνευση μικρών καταλόγων, όταν επαναλαμβάνεται καθημερινά για μεγάλο χρονικό διάστημα, βοηθούσε σημαντικά στη βελτίωση των νοητικών ικανοτήτων των ατόμων που είχαν πληγεί από τη νόσο Αλτσχάϊμερ ή έπασχαν από σοβαρή γεροντική άνοια.

Επινόησε λοιπόν, γι’ αυτόν το σκοπό, μια σειρά από χρήσιμα βιντεοπαιχνίδια. Από αυτά ιδιαίτερα διάσημο είναι το «Nintendo Brain Age» ή «Braintraining», που κυκλοφόρησε στο εμπόριο πριν από μερικούς μήνες από τη γνωστή εταιρεία NINTENDO. Αυτό και άλλα ανάλογα βιντεοπαιχνίδια, σύμφωνα τουλάχιστον με τις εταιρείες που τα παράγουν, είναι ικανά να «προπονούν» τον εγκέφαλό μας και να επιβραδύνουν τη γήρανσή του, ενδυναμώνοντας ή και βελτιώνοντας τις νοητικές μας επιδόσεις και ικανότητες: μνήμη, προσοχή, λογική, συνδυαστικές ικανότητες, αποφασιστικότητα κ.ά.

Βέβαια, δεν λείπουν οι αντιρρήσεις σε αυτή την υπερβολικά αισιόδοξη και μάλλον ωραιοποιημένη εικόνα σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτών των «παιχνιδιών». Σύμφωνα τον Καβασίμα, η ενασχόληση με το «Braintraining» και άλλα ανάλογα παιγνίδια ασκήσεων προκαλεί μεγαλύτερη αιμάτωση του εγκεφάλου, και συγκεκριμένα του προμετωπιαίου φλοιού, μιας περιοχής που παίζει αποφασιστικό ρόλο στη λειτουργία της μνήμης, την έλλογη σκέψη και άλλες ανώτερες νοητικές λειτουργίες.

Σε αυτό το σημείο διατυπώνονται και οι σφοδρότερες επικρίσεις από άλλους ειδικούς. Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η συστηματική εξάσκηση του εγκεφάλου με έξυπνες ασκήσεις βελτιώνει τις επιδόσεις του μυαλού μας και αναστέλλει ώς ένα σημείο την εμφάνιση νευροεκφυλιστικών παθήσεων, δεν συμφωνούν καθόλου ως προς το πώς και το γιατί συμβαίνει αυτό. Κάποιοι αντιτείνουν ότι η μεγαλύτερη αιμάτωση του εγκεφάλου, μετά από τέτοιες ασκήσεις, δεν αποτελεί καθόλου ένδειξη βελτίωσης ή ανανέωσης. Το αντίθετο, η υπερβολική αιμάτωση κατά την προσπάθεια επίλυσης μιας άσκησης πρέπει μάλλον να θεωρηθεί ως απόδειξη της εξασθένησης και της ανεπάρκειας του ηλικιωμένου εγκεφάλου.
Εξάλλου, σε νεότερα άτομα, όταν λύνουν την ίδια άσκηση, δεν παρατηρείται υπερβολική αιμάτωση, ίσως γιατί στον νεότερο εγκέφαλό τους δεν είναι καθόλου αναγκαία! Οπως το έθεσε η Ντόροθι Μπίσοπ, περίφημη νευροεπιστήμονα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, σε ένα καταγγελτικό άρθρο της στο περιοδικό «Nature»: «Τα άτομα πληρώνουν για να αποκτήσουν το παιχνίδι Braintraining. Έχουν επομένως το δικαίωμα να γνωρίζουν αν πραγματικά λειτουργεί»!

Παρ’ όλα αυτά, τέτοια, μη φαρμακολογικά, προϊόντα για την ενδυνάμωση και τη βελτίωση των νοητικών μας επιδόσεων έχουν γίνει πολύ της μόδας τελευταία. Και παρά την αμφισβήτησή τους, προσφέρουν πλούσια κέρδη στις εταιρείες που επενδύουν σε αυτόν το νέο βιομηχανικό τομέα της άμεσης εμπορευματοποίησης των πιο πρόσφατων κατακτήσεων της σύγχρονης νευροεπιστήμης. Σύμφωνα με δεδομένα που έδωσε στη δημοσιότητα το Brain Fitness Center, ένα κέντρο έρευνας με έδρα τη Βοστόνη (ΗΠΑ), ο τζίρος από τα προϊόντα για τη βελτίωση των πνευματικών επιδόσεων διπλασιάστηκε από το 2005 ώς το 2007 και σήμερα ανέρχεται στα 225 εκατομμύρια δολάρια!

Αναμφίβολα, ένα από τα βασικά συνθήματα-επιταγές του 21ου αιώνα θα είναι το «Νους υγιής εν εγκεφάλω υγιεί». Και η επίτευξη αυτού του άπιαστου στόχου θα αποδειχτεί εξαιρετικά επωφελής τόσο για την ψυχοσωματική υγεία μας όσο και για τις νέες, εξειδικευμένες σε αυτόν τον τομέα, εταιρείες.

Σχετικές ιστοσελίδες: en.wikipedia.org/wiki/Brain_Age, www.brainage.com,
www.sharpbrains.com


Ο εγκέφαλος δεν βγαίνει ποτέ στη σύνταξη

Τα τελευταία 30 χρόνια το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά. Όσο για τα επόμενα 30 χρόνια, ο μέσος όρος ζωής προβλέπεται ότι θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Υπολογίζεται ότι το 2020 το προσδόκιμο ζωής των αντρών θα αυξηθεί περίπου κατά 3 χρόνια, ενώ των γυναικών κατά περίπου 4 χρόνια. Ενώ το 2030, η ζωή των ανδρών θα επιμηκυνθεί κατά 4 περίπου χρόνια και των γυναικών κατά 5!

Αν αυτές οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, τότε οι περισσότεροι από τους σημερινούς τριαντάρηδες το 2030 θα ζουν περίπου μέχρι τα 86 (άντρες) και τα 90 (γυναίκες). Τα προβλήματα που θα ανακύψουν, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, θα είναι ασφαλώς μεγάλα και δυσεπίλυτα. Μέχρι σήμερα τέτοια προβλήματα αντιμετωπίζονταν, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχώς, από το Κράτος Πρόνοιας που διέθετε η κάθε χώρα. Και η πολιτική της Ε.Ε., καθώς και η απόφαση για άμεση αλλά μικρή παράταση του χρόνου συνταξιοδότησης των πολιτών της, σχετίζεται άμεσα με αυτές τις προβλέψεις. Όμως, τα μικρο- ή μακρο-πολιτικά προβλήματα και οι σχετικές αντιπαραθέσεις των κομμάτων αποτελούν τη μία μόνο όψη του προβλήματος. Η άλλη όψη του προβλήματος σχετίζεται με τη διαχείριση της ψυχοφυσικής υγείας των ηλικιωμένων, ώστε η αύξηση του προσδόκιμου της ζωής τους να συνεπάγεται όχι απλώς μια παράταση ζωής, αλλά και μια ζωή άξια να τη ζήσει κανείς. Αν όσα αναφέραμε στο κύριο άρθρο είναι σωστά, τότε υπάρχουν ήδη τρόποι για να βελτιώσουμε, ως κοινωνία και ως άτομα, την ποιότητα ζωής των υπερηλίκων. Και υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση, όταν δεν συνοδεύεται από μια δραστήρια κοινωνική και προσωπική ζωή σε συνδυασμό με τον κοινωνικό αποκλεισμό του συνταξιούχου και την προσωπική αδράνεια ή την κατάθλιψη που συνήθως ακολουθούν τη στέρηση ενός σαφούς και ικανοποιητικού για τους ίδιους κοινωνικού ρόλου, επιβαρύνει την ήδη βεβαρημένη ψυχοφυσική κατάσταση των ηλικιωμένων και οδηγεί μοιραία στην εμφάνιση σοβαρών νευροεκφυλιστικών διεργασιών ή και σοβαρότερων εγκεφαλικών παθήσεων.

Ελευθεροτυπία 31 Μαΐου 2008

… και του Α3.

Μάιος 29, 2008 by oiko

Αν ήταν να δημοσιευτεί η γνώμη σας για την εμπειρία σας, με την ολοκλήρωση των μαθημάτων που κάναμε μαζί, τι ακριβώς θα θέλατε να γραφτεί;

1. Είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε ομαδική εργασία, πειραματισμό και παιχνίδι, ανταλλαγή απόψεων και έκφραση. Μπορεί να μην έγινα ειδικός στην ψυχολογία αλλά έμαθα για τη διαχείριση του χρόνου.

2. Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα μαθήματα που έχω παρακολουθήσεις. Καταφέρνει να διατηρεί την προσοχή και το ενδιαφέρον. Παρακινεί για συμμετοχή.

3. Ένα απρόσμενο ταξίδι γνώσης, φαντασίας, παιχνιδιού και χιούμορ.

4. Ένα καταπληκτικό διάλλειμα μετά από 8+ … ώρες δουλειάς …

5. Ένα μάθημα το οποίο κύλησε χωρίς άγχος. Βασισμένο στις εμπειρίες μας και στην εσωτερική αναζήτηση των δυνατοτήτων μας.

6. Ένα πολύ χρήσιμο μάθημα για αυριανούς εκπαιδευτικούς και για την αντιμετώπιση των διαφόρων καταστάσεων από ψυχολογικής πλευράς που συμβαίνουν όχι μόνο στις σχολικές αίθουσες, αλλά και έξω από αυτές.

7. Ένα ωραίο ταξίδι!

8. Ενδιαφέρον μάθημα και μαθαίνεις κάτι καινούργιο κάθε φορά. Είναι από τα μαθήματα που προσπαθούσα να μη χάσω.

9. Εξαιρετική εμπειρία μάθησης με πληθώρα γνώσεων.

10. Ευχάριστη εισαγωγή στην παιδική ψυχολογία και σημαντικά σχόλια στις διαπροσωπικές σχέσεις. Αναπτύχθηκαν ουσιαστικές συζητήσεις και τέθηκαν προβληματισμοί ιδιαίτερα ενδιαφέροντες που μας βοήθησαν να δούμε κάποια πράγματα από άλλη σκοπιά και σε περισσότερο βάθος.

11. Η αμεσότητα των μαθημάτων, η ωφελιμότητα, ευχάριστο περιβάλλον.

12. Η αυτενέργεια των συμμαθητών μου και εμού ήταν πραγματικά έντονη με αποτέλεσμα να δοθεί η ευκαιρία σε πολλούς να επικοινωνούν μέσα σε μια τάξη.

13. Ήμασταν μια μεγάλη παρέα (32 περίπου ατόμων) που μαζευόμασταν για να συζητήσουμε θέματα καθημερινότητας και γενικά θέματα που μας αφορούσαν, αλλά εμβαθύναμε κιόλας προσπαθώντας να βρούμε λύσεις και να κατανοήσουμε καλύτερα ή να τα γνωρίσουμε από τα μάτια των άλλων.

14. Ήταν μια ευχάριστη εμπειρία, που αποκόμισα πολλές γνώσεις σχετικά με την εκπαίδευση.

15. Ήταν πολύ ξεχωριστή εμπειρία. Έμαθα πολλά σχετικά με την εκπαίδευση.

16. Ξεχωριστή εμπειρία σε αντικείμενο με το οποίο δεν είχα καμία επαφή.

17. Πήραμε γνώσεις χρήσιμες, μάθαμε πράγματα που θα μας βοηθήσουν τόσο στη διδασκαλία όσο και σε άλλες πτυχές της ζωής μας και γενικά οι διδακτικές ώρες πέρασαν πολύ ευχάριστα.

18. Πολύ ενδιαφέροντα μαθήματα, τα οποία με τη βοήθεια του εισηγητή έγιναν εξαιρετικά.

19. Πολύ ευχάριστα μαθήματα, ήθελα πραγματικά να παρακολουθώ και σε κάθε τι έβρισκα ενδιαφέρον.

20. Προσπάθεια για ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων μέσω δραστηριοτήτων.

21. Στη ζωή είναι σημαντικό να μάθεις πώς να μαθαίνεις.

22. Στο άκουσμα των συγκεκριμένων μαθημάτων χαμογελούσα ευχάριστα.

23. Συγκλονιστική, αναπάντεχη εμπειρία!

24. Τα παιχνίδια που παίζαμε κέντριζαν τη φαντασία και προκαλούσαν την εσωτερική αναζήτηση.

25. Το μάθημα ήταν σημαντικό, γιατί πρώτη φορά διδαχτήκαμε ψυχολογία από ένα άτομο που κατέχει το αντικείμενο και ήταν ουσιαστικό.

26. Το μάθημα που παρ’ όλη την κούραση της δουλειάς σε κάνει να ανυπομονείς να κατέβεις στη σχολή για να το παρακολουθήσεις. Και σου λείπει όταν τύχει να μην μπορείς να πας.

Απάντησαν και οι 26 παρόντες.

Η σειρά του Α2.

Μάιος 29, 2008 by oiko

Αν ήταν να δημοσιευτεί η γνώμη σας για την εμπειρία σας, με την ολοκλήρωση των μαθημάτων που κάναμε μαζί, τι ακριβώς θα θέλατε να γραφτεί;

Από το Α2 απάντησαν 15 από τους 16 παρόντες:

  1. Αν μου επιτραπεί, θα το ξαναπαρακολουθήσω. Το διάλλειμα της εβδομάδας μου.
  2. Ενδιαφέρουσα και βασική για όλους τους εκπαιδευτικούς.
  3. Εξαιρετική εμπειρία, άκρως εποικοδομητική και δημιουργική.
  4. Η ψυχολογία έχει να δώσει πολύ πληροφοριακό υλικό. Η γνώση της είναι απαραίτητη για την κατανόηση πολλών συμπεριφορών, πράγμα που μπορεί να βοηθήσει εξαιρετικά το έργο των εκπαιδευτικών.
  5. Ήταν ένα μάθημα από το οποίο «έκλεψα» πολλές ιδέες για να τις χρησιμοποιήσω στην τάξη που κάνω μάθημα. Βρήκα πρωτότυπες ιδέες.
  6. Ήταν ένα μάθημα που μου έδωσε κίνητρα να ασχοληθώ περισσότερο με τον κλάδο αυτό και να διαβάσω βιβλία πάνω στην ψυχολογία των παιδιών από τα πρώτα στάδια της ζωής τους.
  7. Ήταν ευχάριστα, επιμορφωτικά, χρήσιμα.
  8. Ήταν κάτι το ξεχωριστό, παιχνίδι και μάθηση μαζί. Όλες οι εργασίες που κάναμε στην τάξη (ατομικές και ομαδικές) μας βοήθησαν να δούμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.
  9. Ήταν μια πολύ καλή εμπειρία (κουραστική για όσους εργάζονται) και αρκετά απαιτητική. Μια γεύση της παιδαγωγικής επιστήμης και των πραγμάτων που εμπλέκονται με αυτή. Θα ήθελα περισσότερη πρακτικής εξάσκηση και συνθήκες σε πραγματική τάξη.
  10. Ήταν πολύ καλή εμπειρία, πολύ ενδιαφέρουσα και δημιουργική, ήταν ένα μάθημα που δεν ήθελα να χάσω, διαφορετικό απ’ ότι έχω παρακολουθήσει έως τώρα. Πολύ ωραίες συζητήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια του μαθήματος που με βοήθησαν να δω κάποια πράγματα που δεν τα είχα δει πριν σε σχέση με τον εαυτό μου και τους άλλους.
  11. Μάθημα που σε κάνει να σκεφτείς, να φιλοσοφήσεις, να ψάξεις τον εαυτό σου, να συνεργαστείς με τους συμφοιτητές, να γελάσεις, να παίξεις.
  12. Ο βαθμός της ευχαρίστησής μας, το πόσο όμορφα και γρήγορα κυλούσε το μάθημα! Δεν ήταν αγχωτικό, αλλά χρήσιμο και πληροφορικό. Μου άρεσαν όλες αυτές οι ομαδικές ασκησούλες και οι συζητήσεις σε θέματα που ενδιέφεραν έναν άνθρωπο.
  13. Πολύ καλή εμπειρία!!! ¨όχι δασκαλοκεντρικός.
  14. Συνεργασία – Επικοινωνία – Νέες μέθοδοι – Πρωτοποριακοί τρόποι διδασκαλίας.
  15. Τα μαθήματα θα έλεγα ότι είχαν ανάμικτο χαρακτήρα. Λίγο συμβουλευτική, λίγο ψυχοθεραπεία, ανάπτυξη νέων ενδιαφερόντων, μας βοήθησε να απελευθερωθούμε από προκαταλήψεις. Επίσης, από το μάθημα και το διδάσκοντα μου έμεινε ότι ασήμαντα πράγματα μπορεί να έχουν λογική και νόημα. Με βοήθησε να πάρω και κάποιες αποφάσεις.